بچه جات

قواعد

2012-01-27T21:30:00.001+01:00

بداد: وقتی سولین می‌خواد تعریف کنه که کسی چیزی بهش داده. مثلا «ماما اینو تلی بداد.»
نه + فعل: وقتی سولین می‌خواد جمله منفی بسازه مثلا: «ماما قصه جیمبو بلده نه‌بگه.»
چه‌جوره؟: وقتی می‌خواد پیشنهاد کاری بده مثلا: «چه‌جوره تخم‌مرغ بخوریم؟» اولش فکر می‌کردم می‌پرسه چه‌طوری تخم‌مرغ بخوریم؟!
خوشن متضاد روشن: صبح که از خواب بیدار می‌شه می‌گه: «ماما چراغ روشن نکن!». شب که می‌خوابه می‌گه: «ماما چراغ خوشن نکن!»

شیرین ترین استنتاج عمرم

2012-01-23T19:28:00.005+01:00

صبح داشتیم شال و کلاه می‌کردیم که از خونه بریم بیرون. سانلی از در خونه داشت می‌رفت بیرون که ماشین رو از پارکینگ بیاره بیرون. من مشغول کفش پاکردن بودم که شنیدم سولین گفت: ماما بابا هاپو بشن. تعجب کردم که سولین چی داره می‌گه اما همونطور که سرم پایین بود به بستن بند کفشم ادامه دادم. دوباره سولین گفت: مامان بابا هاپو بشن؟ داشتم اون یکی لنگه کفشمو پا می‌کردم و با خودم فکر می‌کردم سولین چی داره می‌گه؟ بهش گفتم ماما من نمی‌فهمم چی داری می‌گی و سرمو برگردوندم به طرفش که ببینم منظورش چیه. با انگشت به کارت‌های ورود خروجمون که از جا رختی آویزون بود اشاره کرد و دوباره تکرار کرد مامان بابا هاپو بشن. اگر سولین حواسش نبود هر دومون کارتهای ورودمون را جا گذاشته بودیم.

تازگی عاشق یک آهنگ از گوت‌یه شده به اسم Somebody that I used to know. اولین بار کلیپش رو تو یوتیوب دید و از اون به بعد اسم آهنگ رو گذاشت: رنگ. چون تو آهنگ یه زن و مرد به تدریج روی بدنشون نقاشی می‌شه و نقاشی‌ها پاک می‌شه. مدتی طول کشید تا با خودش به این نتیجه رسید که «آگایه خانووه تو این آهنگ داد می‌زنن ولی دارن آواز می‌خونن» .حالا مدتیه که آهنگ رو خریدم و تو ماشین مرتب گوش می‌ده. صبح هم طبق معمول تو راه رنگ گوش می‌کرد. بعد که رفتیم خونه گابی. بهش گفت:

Gabi! Hast du der Malen?

مدتی طول کشید تا فهمیدم منظورش اینه که گابی تو آهنگ رنگ رو داری؟

guck mal! ein paracetamol für dich Moletje;Essen!*

2012-01-20T09:02:00.004+01:00

یکی از کارتون‌های موله‌‌چه توی دی‌وی‌دی جدیدش داستان موله‌چه و موشه که سوار ماشین دارن می‌رن دیسکو، یهو توپ یه بچه قورباغه می‌پره تو جاده و پشت‌‌بندش بچه‌ قورباغه می‌پره جلوی ماشین. موله‌چه ترمز می‌کنه و ماشینش چپ می‌شه که به بچه‌ قورباغه نخوره اما خودش از ماشین پرت می‌شه بیرون و دست و پاش می‌شکنه و....

سولین تازه معنی تصادف و دست و پا شکستن رو با این کارتون درک کرده و برداشتش رو از این ماجرا با موله‌چه خیالیش درمیون می‌گذاره.

*بیا موله‌چه پاراستامول بخور!

منم کمک کنم

2012-01-05T23:18:00.004+01:00

دوستای خیالی سولین روز به روز پررنگتر و محسوس‌تر میشن. گاهی وقتام مثل امروز دوستای واقعیشو در نظرش میاره و تا مدتها باهاشون هست. دستشونو محکم می‌گیره اینو از مشت بسته‌ی خودش می‌فهمم. بعد باهاشون حرف م‌ی‌زنه، غذا می‌خوره، بازی می‌کنه، می‌رقصه، سوار ماشین می‌شه و با ما می‌آرتشون خرید و....
یکی از همکارهای سانلی که اهل چک هست، برای سولین از اونجا عروسک و یه دی‌وی‌دی موش‌کور محبوب قلوب آورده. موله‌چه(موش‌کور به هلندی) از همین امشب کنار خرگوش تو بغل سولین خوابیده. سر شب سولین سراغ موش دوست مولچه‌ رو می‌گرفت.
تو هر کاری که می‌کنیم دوست داره کمکمون کنه. امروز خونه رو جارو برقی می‌کشیدم با اینکه از صداش خوشش نمی‌آد اومد و سر جارو رو گرفت و گفت منم جارو بکشم. یه جاهایی رو گذاشتم خودش تنهایی جارو کنه.
لیست خرید درست می‌کنه مثل من و با خودش می‌اره سوپر مارکت. تازگی از حافظه‌ش هم کمک می‌گیره. چند روز پیش بهش گفتم سولین باید بریم سوپرمارکت نرم‌کننده و شیر بخریم. رفتیم از خونه بیرون. اول رفتیم بانک بعد داروخانه و دست آخر سوپر مارکت. چرخ‌خرید بچه‌ها رو برداشت، صاف رفت سمت شیرها. بعدهم گفت:‌حالا نوبت نرم کننده‌س.
رفته بودیم برای الا دوست سولین کادو بگیریم. لا‌به‌لای قفسه‌های اسباب‌بازی می‌گشتیم و من از سولین می‌خواستم یه چیزی که الا دوست داره پیدا کنه. یهو چشمش افتاد به یه پازل کیکانینشن شخصیت کارتونی آلمانی محبوبش. با ذوق نشونم داد. خوشم اومد. تشویقش کردم. گفتم برای سولین هم کادو کیکانینشن بگیریم؟ برخلاف انتظارم و علیرغم همه علاقه‌ای که بهش داشت گفت: نه! سولین هیچی نمی‌خواد! بعدتر رفتیم به‌جاش براش ستاره‌های محبوبش رو گرفتیم. منم تو آمازون سفارش دی‌وی‌دی و عروسک کیکانینشن رو دادم. که رسیدنش همزمان شد با رسیدن مولچه. اینه که فعلا کیکانینشن رفته تو پستو تا به موقع بپره تو بغل سولین!

بابا قلبت افتاده زمین؟

2011-12-13T21:54:00.001+01:00

چند وقت پیش یه کف‌پوش برای اتاق سولین خریدیم که روش نقشه یه شهر داره. با خیابون و پارک و ایستگاه اتوبوس و .... اسم کف‌پوشش رو گذاشته: Mine kleine stad (شهر کوچولوی من).
یک‌شنبه دو هفته پیش شام پیتزا درست کرده بودیم که از غذاهای محبوب سولینه. آخر شب سولین دچار اسهال و استفراغ شد و هرچی خورده بود روی شهر کوچولوش بالا آورد.
امشب از خونه‌ گابی می‌آمدیم بهش گفتم سولین بریم خونه پیتزا بپزیم؟ گفت نه! پیتزا می‌ریزه روی ماینه کلاینه اشتات!
صبحی سانلی به سولین می‌گفت بیا بغل بابا، اما سولین چسبیده بود به من. بهش گفتم سولین جواب بابا رو بده قلبش می‌شکنه. چند دقیقه بعد رفت پیش سانلی و بهش گفت: بابا قلبت افتاده زمین؟

کیف، ساک، پاکت

2011-12-12T08:48:00.000+01:00

دسته‌بندی کردن و اشیای مورد علاقه‌شو توی ظروف و کیف‌ها، ساکهای پارچه‌ای، پاکت‌های کاغذی و ظرف‌های پلاستیکی مختلف گذاشتن از فعالیت‌های تازه سولینه. با دقت و تمرکز زیادی مرتب جای وسایلی رو که دسته‌بندی کرده عوض می‌کنه و کاملا معلومه که این‌کار بهش احساس خوبی می‌ده.

دوهفته پیش که درخت کریسمس رو تزیین می‌کرد همه گوی‌های قرمز رو به یه شاخه آویزون کرد، همه گوی‌های طلایی رو به یه شاخه.

هفته پیش که یه بسته برچسب قلب(از شکل‌های موردعلاقه‌ش) کادو گرفت. رفت تو آشپزخونه و قلب‌های توپر رو روی یه سری کابینت‌ها عمودی چسبوند و قلب‌های تو خالی رو روی ردیف پایین کابینت‌ها افقی زد.

شاهکار برچسب‌زدنش این ت فون تلی ه که کنارش هم یه قلب چسبونده.

دلم می‌خواد کابینت‌ها رو تا آخر عمر نگه‌دارم. با این برچسب‌هاش که خودش بهشون می‌گه: قلب بَلبی. یه روزی بچه‌(ها)ی سولین می‌آن تو آشپزخونه برچسب‌هایی که مامانشون چسبونده رو می‌بینن و کیف می‌کنن.

قول داده بودم

2011-12-01T19:42:00.003+01:00

مدتی است که سولین دوست دارد قبل از رفتن پیش گابی یکی دو قسمت از دی وی دی های محبوبش را ببیند و بعضی وقتها دلش بیشتر از چند قسمت می خواهد که خب فرصت نیست و باعث دلخوری اش می شود. همین قصه شبها و قبل از دوش گرفتن هم تکرار می شود. بهار چند روز پیش با سولین وارد مذاکره شد و قبل از پخش دی وی دی با او شرط کرد که فقط دو قسمت ببیند و از او قول گرفت. این کار همراه با گره کردن انگشتان کوچک دست خودش با سولین بود به نشانه قول دادن.

مذاکره بهار موفقیت بزرگی بود و سولین بعد از دو برنامه بدون هیچ اعتراضی از تلویزیون جدا شد. امروز صبح من هم همین مذاکره را انجام دادم. انگشت گره کردن را خوب به یاد داشت و وقتی صحبت از قول شد خودش سعی کرد انگشتش را باز کند. چون هنوز کنترلی به اندازه ما روی انگشتانش ندارد؛ مجبور شد اول با دست چپش مشت دست راست را بسته نگه دارد تا بتواند فقط انگشت کوچک را باز کند.

بعد از دیدن دو قسمتی که قرار گذاشته بودیم بی اعتراضی بلند شد. وقتی به خاطر وفادار ماندن به عهدش تشویقش می کردم خیلی خونسرد گفت: قول داده بودم.

فصل‌ها

2011-11-29T10:21:00.003+01:00

سولین مفهوم پاییز و زمستون رو خوب یاد گرفته. می‌دونه پاییز برگ درختا زرد می‌شه و باد می‌آد و می‌ریزونتشون پایین. از اول پاییز تا حالا کلی برگ خشک جمع کرده. می‌دونه زمستون هوا سردتر می‌شه و برف می‌باره. مدتیه که منتظر برفه. اما هنوز درک درستی از بهار و تابستون نداره.

نشستیم باهم نمایش کیکر* تماشا می‌کنیم. فصل سرما تموم شده و همه‌جا دوباره سرسبز شده. کیکر خوشحال داره آواز می‌خونه. به سولین می‌گم: بهار شده. همه‌جا گل دراومده. حرفمو تکرار می‌کنه: بهار شده. یه کم فکر می‌کنه
و بعد می‌گه: ماما، ماما شده!

رات سوار قایق می‌شه و با کیکر خداحافظی می‌کنه و می‌ره. سولین می‌گه: رات رفت. می‌پرسم به نظرت کجا رفت؟ می‌گه: رفت پیش تلی.

*کیکر و دوستاش از شخصیت‌های معروف و محبوب قصه‌های هلندی‌ هستن.

پوله کشتی

2011-11-25T21:23:00.003+01:00

سولین اومده سراغم می‌گه: مامان منو پوله کشتی کن! منظورش این بود که مثل کوله‌پشتی بندازمش رو کولم راه برم.
تو مغازه راه می‌رفتیم یهو دستمو کشید و گفت: اوه ماما نگا کن. چقد ماش ماشوری اینجاس!
بی‌نهایت از دیدن درخت‌های کریسمس توی خیابون و مغازه‌ها لذت می‌بره. تزیینات یکی‌شونو می‌خواستم با دست بهش نشون بدم، دستمو کشید و گفت: دست نزن ماما!
سانلی تازه از راه رسیده. سولین و من عصر کیک درست کردیم. سولین با افتخار و خوشحالی یه تیکه کیک می‌ده به سانلی. تا سانلی می‌خواد کیکو بخوره سولین می‌گه: اوه نِی! اول دست بشور بابا!
تو پیاده‌رو بهش می‌گم سولین دستتو بده من می‌گه: نه! دستکششو بهم نشون می‌ده و اضافه می‌کنه: من دستم بنده ماما!
در ماژیکش بازه. بهش می‌گم در ماژیکتو ببند. می‌گه: ماما ببنده. می‌گم ماژیک توئه خودت بازش کردی حالام باید ببندی. می‌گه: من کار دارم ماما!
نشسته روی لگنش. کنارش ایستادم. می‌گه: برو هر وقت گفتم صدام کن ماما!

ماه کو؟

2011-11-16T16:26:00.000+01:00

وقتی می‌رم دنبال سولین هوا تاریک تاریک شده. تو راه برگشت ستاره‌ها رو می‌شه تو آسمون دید. به خصوص که نور زیادی اطرافمون نیست. دی‌روز که برمی‌گشتیم خونه ستاره‌ها رو به سولین نشون دادم. با کنجکاوی تماشاشون می‌کرد. ازش پرسیدم به نظرت ماه کجاست؟ گفت:‌ فک کنم رفته شام بخوره!

تنها خوابیدن: ساده‌تر از آنچه می‌پنداشتیم

2011-11-01T21:37:00.000+01:00

.عکس را چندروز پیش توی راه برگشت از هلند به آلمان گرفتم

از سه ماه پیش که آمدیم خانه تازه، سولین هیچ شبی حاضر نشده بود مثل زمانی که آمستردام بودیم تنها بخوابد. هرشب یا سانلی یا من آنقدر پیشش می‌ماندیم تا خوابش ببرد. طبیعتا حضور خود ما در اتاق باعث عقب افتادن خواب سولین می‌شد و به دیرتر خوابیدنش می‌انجامید. اما با توجه به شرایط روحی سولین چاره‌ای نبود. بعد هم که مامابزرگ و بابابزرگ آمدند و کار سخت‌تر شد چون می‌دانست که تنها اوست که می‌خوابد و بقیه بیدارند. این بود تا چند روز پیش که برای بدرقه بابابزرگ و مامابزرگ رفتیم آمستردام و یک شب هم پیش تیبریوس- دوست سولین- ماندیم. آن شب سولین هم روی تخت بچه اضافه تیبریوس و توی اتاق او خوابید. بی آنکه ما آنقدر کنارش بمانیم تا خوابش ببرد. دو روز بعد که برگشتیم خانه، شب بعد از مراسم کتاب خواندن بهش گفتم:‌ سولین از امشب تنها می‌خوابی توی اتاقت. مثل تیبریوس. روی تختش دراز کشید. پتو روش کشیدم و بوسیدمش و آمدم بیرون. گفت در باز. گفتم باشه و در رو کامل باز گذاشتم. چند دقیقه گریه کرد. رفتم دوباره روش پتو کشیدم و شب به خیر گفتم و بوسیدمش و آمدم. تمام. بی سر و صدا خوابید. امشب شب سومی ست که تنها می‌خوابد. آرام و راحت و تا خود صبح. از بیقراری شب اول هم خبری نیست.

عاقبت عکس عروسی‌ گرفتن توی باغ!

2011-10-14T16:55:00.001+02:00

نصفه‌شبه. سولین بی‌خوابی زده به سرش و اومده بین ما بخوابه. وول می‌خوره و با خودش حرف می‌زنه. با دست به عکس عروسی‌مون اشاره می‌کنه و می‌گه: اوه! بابا و مامان رفتن جنگل پادستول* پیدا کنن.

*هلندی‌ها به این قارچ‌های قرمز خال سفید می‌گن:‌پادستول.

پی‌پی و سگ و شوم پنبه

2011-10-10T13:48:00.000+02:00

سولین روی دوچرخه تو راه خونه به سانلی می‌گه پی‌پی(یعنی جیش!). سانلی می‌گه اینجا وسط جنگل توالت نیست و دوچرخه رو کنار یه درخت نگه میداره و سولین رو می‌آره پایین و بهش می‌گه: اگه دوست داری می‌تونم کمکت کنم کنار این درخت جیش کنی. سولین نگاهی به درخت می‌اندازه و می‌گه: اینجا هاپو پی‌پی می‌کنه! و جیشش رو نگه می‌داره تا برسن خونه بره توالت.
سولین چوب پنبه در بطری رو گرفته دستش و شادی کنان می‌ره سمت حموم که بندازتش توی وان و باهاش بازی کنه. همینطور که راه میره با خوشحالی تکرار می‌کنه: شوم‌پنبه، شوم‌پنبه. زانو می‌زنم روی زمین بهش می‌گم: سولین به ماما نگاه کن: چوب پنبه- چوب... پن...به. حالا با من بگو. من: چوب، سولین: چوب. من: پن، سولین: شیش!

استنتاج

2011-09-19T09:59:00.001+02:00

سولین یه قارچ قرمز خال سفید ( Padstoel) خریده‌بود. دی‌روز کله قارچش شکست. اومد بهم نشونش داد. بهش گفتم باید چسبش بزنیم. دوید پای جعبه کمک‌های اولیه. گفت دوتا چسب. یه سبز، یه زرد. آخه چند روز پیش که انگشتش زخم شده بود از توی همون جعبه براش چسب‌زخم رنگی درآورده بودم.
گیتارش رو گرفته زیر چونه‌ش و بهم می‌گه: مث ماما. با تعجب بهش نگاه می‌کنم و می‌گم: ماما که ویلون نمی‌زنه. می‌گه: ماما کیکر. تو نمایش کیکر، مامان ماکس ویلون می‌زنه.

بابابزرگ مو سپید

2011-09-14T23:19:00.001+02:00

سولین تیکه نخ سفیدی رو که رو زمین افتاده‌بود برداشت برد برای بابابزرگ و گفت: بابا بزرگ این مال توئه

عبارات شیرین

2011-09-05T09:14:00.000+02:00

سانلی داره با ریش‌تراش ریش می‌زنه: سولین با تعجب نگاهش می‌کنه و می‌گه: بابا داره صورتشو جاروبرقی می‌کشه.
ماش‌ماشوری: ماشین لباسشویی
Even Borjo!: به مویی که بسته شده باشه می‌گه بورجو( بابت اسم یکی از کمک مربی‌های مهدکودک سابقش تو آمستردام که اسمش بورجو بود و همیشه موهاشو بالا سرش می‌بست، اسم این مدل رو کلا گذاشته بورجو.)
Eve ding dongen!: به روش هلندی‌ها اسم‌هاشو با یه ای ان تهشون گذاشتن به فعل تبدیل می‌کنه! به عروسکی که دمشو می‌کشی دینگ دانگ آهنگ می‌زنه می‌گه دینگ دانگ. بعد هر وقت که می‌خواد دمشو بکشه توضیح می‌ده : Even ding donge! بذار صدای دینگ دانگشو در بیارم
عروسکش رو گذاشته توی کالسکه‌ش و اومده دم در خونه کنار دست سانلی که مشغول تعمیر دوچرخه‌است. یه‌کم دور و برشو نگاه می‌کنه و کالسکه رو هل می‌ده به سمت پیاده‌رو و می‌گه: من رفتم خرید. داخ! پشت‌سرش راه می‌افتم که هم حواسم بهش باشه و هم از مراوداتش با عروسک تو کالسکه لذت ببرم. دستشو می‌بره تو جیب خیالیش و یه کوکیه برای عروسکش درمی‌آره و بهش می‌ده. بعدهم بهش می‌گه: می‌ریم خرید! صبر کن بای د کاسا(صبر کن سر صندوق حساب کنیم!)
به رنگهای قرمز و آبی روی شیرآب روشویی اشاره می‌کنه و می‌گه: قرمز داغه، آبی سرده.
صبحی موهای سرش رو برای اولین بار از پشت سرش بستم. همینطور که براش می‌بستم بهش گفتم ماما برای سولین بورجو می‌کنه. بعد که بستم بهش گفتم برو تو آینه نگاه کن. رفت وایستاد تو آینه و دستی به سرش کشید می‌دید موهاش جمع شده ولی بورجو طبق معمول بالای سرش نبود. با تعجب به من نگاه کرد و گفت: بورجو کو؟

دنیای جدید

2011-09-02T09:47:00.000+02:00

به نظرم سولین یواش یواش دنیای تازه و ریتم جدیدش رو قبول کرده. خیلی بهتر از اونچه من تصور می‌کردم باهاش کنار اومد. بعضی کلمات هلندی جای خودشون رو به مشابه آلمانی‌شون دادن. اما همچنان موقع جمله ساختن هلندی و فارسی اولویت اولن. دوست ندارم هلندی رو فراموش کنه و برای همین گاه و بیگاه تو خونه هلندی حرف می‌زنیم. کتاب و دی‌وی‌دی هلندی هم فراون می‌خونیم.
سولین وقایعی که در طول روزهای قبل براش اتفاق افتاده و دوست داره، خوب به خاطر می‌سپره و گاهی برای ما یا کسی که دوستش داشته باشه تعریف می‌کنه. دی‌شب برای تلی تعریف می‌کرد که آخر هفته پیش رفته بود ماشین سواری و ....
گابی (خانومی که ازش به همراه دخترش و دو سه تا بچه‌ دیگه تو خونه‌ش نگهداری می‌کنه) رو دوست داره. از اینکه گابی مامان الا ست، زیاد راضی نیست و بحث ماینه مامی و داینه مامی در طول روز داغه! لطف زندگی در یک خانه آلمانی با ریتم زندگی تیپیکال آلمانی اینه که به معنای واقعی در معرض این فرهنگ قرار می‌گیره و از سال دیگه که می‌ره کیندرگارتن کمتر احساس تفاوت با همکلاسی‌هاش خواهد کرد.
خرگوش محبوب‌ترین عروسک روی زمین همچنان همدم سولینه. گاهی می‌بینم خرگوش رو محکم به سینه‌ش فشار می‌ده و می‌گه: وات ایز هت خرگوش؟( خرگوش چی‌شده به هلندی) و تابش می‌ده. گاهی هم در جواب من که همین سوال رو درباره خرگوش ازش می‌پرسم می‌گه: خرگوش گریه می‌کنه. بعد هم تو بغلش تابش می‌ده و بعد از یه مدتی می‌گذارتش تو تخت و به من می‌گه هیس! خرگوش خوابیده.
گریه نکن حرف بزن. موقعی که با ناله و گریه حرفش رو می‌زنه بهش می‌گیم سولین تو که می‌تونی حرف بزنی نیازی نیست گریه کنی. ما می‌فهمیم تو چی می‌گی. معمولا هم اثر می‌کنه و دست از گریه برمی‌داره و راحت حرفشو می‌زنه. گاهی تو خیابون و سوپر مارکت که می‌بینه بچه‌ای گریه می‌کنه، بهش می‌گه: گریه نکن حرف بزن.
پشه تنشو گزیده بود و چند روز بود می‌اومد جای پشه رو بهمون نشون می‌داد و می‌گفت: می‌سوزه. حالا هر وقت بغل سانلی باشه. گردن باباشو نگاه می‌کنه و به چندتا خال روی گردنش اشاره می‌کنه و می‌گه: بابا می‌سوزه!
برای هر چیزی شعر داریم. برای رنگها، شکل‌ها، اشیا، حیوانات، غذاها....بیشترشون شعرهای کودکان فارسی و هلندین و بعضی‌هاشونم خودم ساختم. با اشاره به هر چیزی شروع می‌کنیم شعرشو خوندن.
بچه که بودم یه بار که دست‌جمعی رفته ‌بودیم بابلسر، شوهر خاله‌م روی یه تیکه از شعر نیما یه آهنگ گذاشته بود و برامون اینقدر خوند تا یاد گرفتیم: مانده از شب‌های دورادور/ در مسیر خاموش جنگل/ خاکستر سردی/ یادگار آتش گرمی/ می‌رویم/ می‌رویم/ می‌رویم....دور و بر خونه‌ جدید همه‌ش جنگله. مسیر دوچرخه‌مون هم از کنار جنگل رد می‌شه. اولین بار که جنگل رو بهش نشون دادم و تعریف کردم که جنگل چیه، گفت:‌ماما جنگل بخون. اولین چیزی که به ذهنم رسید همین شعری بود که در کودکی از شوهرخاله‌م یاد گرفته بودم. شروع کردم به خوندن. خوشش اومد و هی گفت:‌بازم بازم و اسم شعر رو هم گذاشت جنگل سبز. حالا هربار که به جنگل می‌رسیم به من می‌گه: ماما جنگل سبز بخون. چند روز پیش که به سمت خونه پا می‌زدیم صداشو از پشت سرم می‌شنیدم که داشت این شعر رو می ‌خوند.

فک کنم می‌رن مسافرت بچه‌ها

2011-07-22T10:31:00.000+02:00

مدتی بود شب قبل از اینکه سولین بره تو رختخواب چند دقیقه‌ای پیش سولین می‌موندیم و بعد شب‌به خیر می‌گفتیم و می‌اومدیم بیرون. عادت کرده‌بود به این‌ کار ما و هر بار که بعد از خوندن چندتا کتاب می‌گفتیم سولین حالا بخوابیم، بهمون می‌گفت:‌ (ماما)بابا بخواب. یعنی تو هم همینجا بمون. هفته پیش یه شب بعد از اینکه اینو گفت بهش گفتم سولین هرکس سرجای خودش می‌خوابه. سولین رو تخت خودش ماما روی تخت خودش. فردا صبح که از خواب بیدار شدی بیا پیش ما. هیچ اعتراضی نکرد. رفت تو تختش و پتو رو کشید رو خودش و خوابید و صبح اومد پیش ما. تو این یک هفته که سانلی هم نیست سر قرارمون هستیم و من هر روز صبح که جفتمون بلند می‌شیم کلی بابت اینکه تمام شب رو تخت خودش خوابیده تشویقش می‌کنم.
صبح از کنار کانال رد می‌شدیم که برسیم به مهدکودک. چندتا اردک تو آب شنا می‌کردن. نشونشون دادم به سولین و گفتم نگا کن، دارن دست و صورتشونو می‌شورن. گفت: صبونه می‌خوره اردک. پرسیدم صبونه چی ‌می‌خوره؟ گفت: کوکوکو می‌خوره اردک :-) یک خرده جلوتر یه سری اردک نشسته‌بودن کنار کانال و سرشونو کرده بودن زیر بالشون. به سولین گفتم ببین اردک خوابیده. گفت:‌ اردک پتو بکش. سرده هوا!
دقیقا یک هفته‌ دیگه اثاث‌کشی داریم. امروز صبح همینطور که روی تخت کنارهم دراز کشیده بودیم تا خوابمون دم بکشه، بهش گفتم سولین هفته‌ی دیگه می‌ریم یه خونه‌ی تازه. بعدش تو می‌ری یه مهدکودک تازه با بچه‌های تازه و مربی تازه. نگران نباش. ماما و بابا پیشتن و خیلی دوستت دارن. نگاهی بهم کرد و گفت:‌ می‌ریم مسافرت. گفتم آره مسافرت می‌کنیم می‌ریم یه خونه تازه.
تو مسیر مهدکودک از کنار یه خونه رد شدیم که یه بابا و دوتا بچه ازتوش اومدن بیرون. بابا ساک دستش بود و یکی از بچه‌ها سه‌چرخه‌ش. همه رو گذاشتن پشت ماشینی که جلوی خونه پارک شده‌بود. سولین گفت: بچه‌ها ماشین‌سواری می‌کنن. تصدیق کردم حرفشو. یه قدری جلوتر گفت: فک‌کنم می‌رن مسافرت بچه‌ها.

روابط اجتماعی

2011-07-08T14:11:00.001+02:00

تازگی سولین تو پارک کمتر تنهایی بازی می‌کنه. معمولا به محض ورود به زمین بازی چشم‌می‌گردونه و یک بچه‌ای رو انتخاب می‌کنه و صاف می‌ره طرفش. یه کم دور و برش می‌چرخه و هرکاری اون می‌کنه تکرار می‌کنه، بعد هم باهاش حرف می‌زنه و اینطوری یک دوستی کوتاه‌مدت برای خودش می‌سازه که البته دل‌کندن ازش و به خونه برگشتن یه‌کم سخته!
امروز بعد از ده روز سولین رفت مهدکودک. صبح که بهش گفتم امروز می‌ری مهد گفت. نه! بعد که بهش گفتم خرگوش هم می‌تونه باهات بیاد مهد، دیگه مخالفت نکرد و زود آماده شد. معمولا توی راه مهد شعر مهدکودک ما داریم می‌آییم رو می‌خونیم. یه شعریه که از خودم ساختم که از همون ماه اول می‌خوندم تو راه رفتن به مهد و توش همه مربی‌ها و بچه‌ها رو با اسم صدا می‌کنیم و بهشون می‌گیم سولین داره می‌آد پیشتون. امروز همینکه دهنمو باز کردم شعرو بخونم سولین از پشت‌سرم گفت: هیس! دم در مهد به سولین گفتم خوش‌حال باش دوستاتو بعد از مدت‌ها می‌بینی. منم عصری می‌آم دنبالت و اگه هوا خوب بود می‌ریم پارک. بعدم رفتیم تو. همه بچه‌ها با دیدن سولین اومدن طرفش. لوتا هم امروز مهمون گروه سولین‌اینا بود. در لحظه دخترا رفتن یه کنجی برای خودشون مشغول بازی شدن. من و جون هم مشغول خوش و بش و تبادل اطلاعات. قبل از رفتن به سولین گفتم بیا بریم جیش. نلی و لوتا گفتن ماهم جیش. سه‌تایی رفتیم جیش. لوتا ازم کمک خواست برای پایین کشیدن شلوارش. موقع کمک متوجه شدم که لوتا هنوز سرهمی می‌پوشه و پوشک می‌بنده. بهش گفتم عزیزکم تو هنوز پوشک داری. با دستش پوشکشو کشید و گفت پوشک نمی‌خوام! بعدم نشست روی توالت و چند دقیقه‌ای هم طول کشید تا اعلام کرد که به موفقیت بزرگ دست پیدا کرده. دختر به این متشخصی واقعا هم وقتشه که پدر و مادرش دست از پوشک بکشن! خیلی دلم می‌خواد ردشو داشته باشم و سالها بعد بفهمم چی از آب دراومده. به قول قدیمیا رو پیشونیش نوشتن که برای خودش آدم مهمی می‌شه. خلاصه دخترا سه تایی حظ سیفون کشیدنشو بردن، دستاشونو صابون زدن و شاد و شنگول برگشتن سر بازیشون.

سولین به کتابخانه می‌رود*

2011-07-04T13:30:00.003+02:00

خب داستان از دی‌روز شروع می‌شه. تلی و انریکو دی‌روز قبل از سفرشون یه سر اومدن پیش ما. موقع خداحافظی ما تا ایستگاه قطار دنبالشون رفتیم اما باهاشون سوار قطار نشدیم. سولین خیلی غصه‌خورد که قطارسواری نکردیم. روی سکو دنبال قطار دوید و صداش کرد که وایسته اما....بهش قول دادم که فردا صبح می‌ریم قطارسواری آمستردام سنترال و از اونجا هم می‌ریم کتابخونه مرکزی که پیاده ده دقیقه تا آمستردام سنترال فاصله داره. سولین کتابخونه محل رو دیده اما کتابخونه مرکزی رو نه.

امروز صبح سولین و خرگوش سوار کالسکه شدن و رفتیم ایستگاه قطار، قطارسواری کردیم و رفتیم کتابخونه. وارد ساختمون که شدیم سولین با اشاره به پله‌برقی گفت: چرف و خلک! این شد که سه چهار دوری پله‌برقی بازی کردیم. بعد رفتیم سروقت نمایشگاه Jip en Janneke که از محبوب‌ترین شخصیت‌های قصه‌های هلندی‌ هستند. اولین قصه کتاب Jip en Janneke اینطوری شروع می‌شه که Jip
که از تنهایی بازی کردن حوصله‌ش سررفته بوده یه سوراخ تو شمشاد‌های حیاطشون پیدا می‌کنه.

کله‌شو می‌کنه توش می‌بینه یه جفت چشم دارن بهش نگاه می‌کنن. نگو دخترهمسایهJanneke هم از اون‌طرف سوراخ داشته می‌آمده سمت Jip که ببینه این‌طرفچه خبره و این‌طوری این دوتا بچه با هم دوست می‌شن و قصه‌های بعد درباره ماجراهای بامزه‌ایه که این‌دوتا باهاش روبه‌رو می‌شن.

ما مدتی رو هم به کتاب‌خوندن توی این چادر دنج گذروندیم و بعد رفتیم دوباره پله‌برقی سواری.

تا طبقه اول که مدیاتک بود. بازی با کی‌بورد و موس و بعد بیرون کشیدن دی‌وی‌دی ها از محبوب‌ترین فعالیت‌های کتابخانه‌ای سولین هستن.

دست آخر هم رفتیم سر وقت بخش بچه‌ها و سه چهار بار کتاب Kikker خوندیم و یک بار هم کتاب Charlie en Lola (که سولین بهشون می‌گه چارلو) و برگشیم ایستگاه. نهار خریدیم و تو راه خوردیم و قطارسواری کردیم و برگشتیم خونه.
سولین که حسابی خسته شده‌بود توی قطار چشاشو به زور باز نگه‌داشته بود که چیزی از دست نده. اما به محض اینکه از قطار پیاده شدیم، با خیال راحت چشاشو بست و خوابید.

*سولین یه کتاب داره به اسم: Karel gaat naar de bibliotheek. عنوان این نوشته همون عنوان این کتابه و من فقط جای Karel رو با سولین عوض کردم.

ماما بیه کرده

2011-07-03T13:01:00.001+02:00

سولین آبله‌مرغون گرفته. امروز روز پنجم از روزیه که جوش‌ها بیرون زدن. سه روز اول روزهای خارش و تب و بی‌قراری بودن. نه از خواب خبری بود و نه از پی‌پی. اما اشتها به نسبت بیماری خوب بود. توی دهنش، روی سرش، صورتش، تمام تنش و لای پاهاش پر از جوش شده. پری‌روز لب پایینش رو کشید و بهم گفت: ماما زنبور! ژل تخفیف خارش می‌مالیدیم براش و مرتب می‌بردیمش زیر دوش و توی وان‌آب که توش از همین ژل ها ریخته بودیم. حالا حالش رو به بهبودیه، خارشش خیلی کمتر شده و اشتهاش خوب شده. اما چون پی‌پی سفت شده، از بیرون دادنش می‌ترسه و طفره می‌ره. هر وقت می‌پرسم سولین پی‌پی؟ می‌گه: سولین پی‌پی نداره. فعلا که با آب ‌آلو و سبزیجات و این‌حرفا تلاش خودمون رو می‌کنیم. تا چه پیش آید و چه در نظر افتد!
وقتی می‌خواد بهمون بگه نکن می‌گه Niet gooien! هرکسی که کاری رو می‌کنه که باب میل سولین نیست همین رو ازش می‌شنوه. امروز براش توضیح دادم که اینی که می‌گی فقط وقتی معنی می‌ده که کسی چیزی رو پرت می‌کنه. اگه کسی کاری می‌کنه که دوست نداری بهش بگو نکن یا Niet doen!
وقتی مزاحم کاری که داره می‌کنه می‌شیم بهمون می‌گه: Ga maar spelen mama(baba)!
صبحی داشتیم زیر پتو دالی بازی می‌کردیم کله‌هامون خورد به هم. سولین کله‌شو گرفت و گفت: سولین درد گرفت. بوسش کردم. گفت ماما درد گرفت بوس کنم. سرمو آوردم پایین بوس کنه. گفت: ماما بیه کرده. نفهمیدم منظورش چی‌بود. گفتم چی؟ گفت: ماما بیه کرده. گفتم سولین نمی‌فهمم بیه که می‌گی یعنی چی. دستاشو گذاشت روی چشاش و گفت: اوهو اوهو اوهو. چند روز قبل‌ داشت بیقراری می‌کرد. نشستم رو زمین بغلش کردم و بلند شدم کله‌م گارامپ خورد به لبه جارختی. چشام سیاهی رفت از درد. آب‌دهنم رو قورت دادم و گفتم‌:‌ماما دردش اومد. گریه‌ش یادش رفت و گفت سولین بوس کنه و من همینجور ناخودآگاه از شدت درد اشکام سرازیر شد. هرکاری می‌کردم جلوشونو بگیرم نشد. فکر کنم اون صحنه جلو چشش اومد وقتی صبحی بهم گفت: ماما بیه کرده.

عباراتی که با اکراه اصلاحشان می‌کنم

2011-06-27T15:45:00.000+02:00

بُلن‌شُن، بُلن‌شُنیم
کِیف می‌نه‌می‌نه، خیلی کِیف می‌نه‌می‌نه
Jaas aandone، فردا
پیادو: پیاده بریم
سولین خودت: سولین خودش
گاشگالی: آشغالی
خَ‌نه‌نه‌نه‌ناکه: خطرناکه
چَرف و خَلَک

عکس

2011-06-20T16:49:00.000+02:00

عکس‌های تازه سولین رو می‌تونین اینجا ببینین.

Soline Op het Potje

2011-06-15T20:46:00.000+02:00

دی‌روز ظهر سولین که از خواب بیدار شد طبق معمول همیشه بهش پیشنهاد کردم با من بیاد بریم جیش کنیم. وقتی قبول می‌کنه ازش می‌پرسم روی لگن یا تو پوشک؟ تا دی‌روز ظهر همیشه به لگن جواب منفی می‌داد. اما دی‌روز ظهر انگار که از قبل تصمیمش رو گرفته باشه گفت: JA!
دوتایی لگنی رو که چند ماه پیش خودش انتخاب کرده‌بود رو آوردیم گذاشتیم تو توالت و سولین مثل من نشست و جیش کرد. تا آخر روز هم هربار که بهش پیشنهاد جیش دادم با کمال میل روی لگنش نشست. دی‌شب به خودم گفتم صبر کنم ببینم فردا هم این داستان ادامه پیدا می‌کنه یا نه بعد بنویسم. امروز صبح که از خواب بیدار شد بهش گفتم سولین می‌آی بریم تو پوتجه جیش کنیم؟ گفت Ja و خیلی خوب هم تا آخر روز به جیش کردن تو لگنش ادامه داد. صبح زنگ زدم از مهدکودکش تا آخر هفته مرخصی گرفتم که خونه باشیم و با خیال راحت به تمرین جیش‌کردن تو لگن ادامه بدیم. بهش یاد دادم که چطور باید بعد از توالت‌کردن خودشو تمیز کنه. گاهی تو فرایند تخلیه لگن کمک می‌کنه و می‌دونه که بعد از توالت باید دستامونو صابون بزنیم. چندتا دلیل برای آمادگی سولین تو ذهنم هست که اینجا می‌نویسم:

مدت طولانیه که علاقه‌منده با ما به توالت بیاد و فرایند تخلیه مثانه یا روده رو ببینه و در کاری مثل دستمال‌توالت کشیدن بهمون کمک کنه.
مدتیه که یکی دوتا کتاب محبوب درباره جیش و پی‌پی‌کردن تو لگن داره و اینقدر براش خوندم که عبارت‌هاشو حفظ شده و گاه‌و بی‌گاه از حفظ می‌خونه.
دفعات پی‌پی و جیش کردن‌هاش مدتیه که منظم شده و می‌شه پیش‌بینی‌شون کرد.
تا یک ماه‌ دیگه هیچ تغییر بزرگی تو زندگیش اتفاق نمی‌افته که مانع پیشرفت تو این قدم بزرگ زندگیش بشه.
فرق بین خیس و خشک و نشستن و بلند‌شدن و تمیز و کثیف رو می‌دونه.
از نظر فیزیکی قادر به نگه‌داشتن جیشش هست.
موقعی که جیش یا پی‌پی داره علایمی مثل این‌پا اون‌پا کردن یا خیره‌شدن به یه نقطه و زور زدن به ما می‌ده که خودش کمکیه برای پیش‌بینی شرایط.

تو می‌تونی

2011-06-03T10:03:00.000+02:00

سولین به سنی رسیده که اعتماد به نفس لازم برای عزم به تنهایی به جنگ مشکلات روزمره رفتن رو داشته باشه. تنهایی لباس پوشیدن و درآوردن، تنهایی از پله‌ها بالا رفتن و پایین اومدن و ....
از اون‌طرف هنوز اینقدر به اموری از این دست مسلط نشده که تمام و کمال از پسشون بربیاد و بعضی وقتا توشون گیر می‌افته. وسط راه‌پله بلند و باریک خسته می‌شه و با اینکه دلش می‌خواد ادامه بده اما ترس و خستگی بهش غلبه می‌کنه یا آستین‌های بلوزش پشت یقه گیر می‌کنن و زورش نمی‌رسه یقه رو بچرخونه و....سانلی و من تا اونجایی که امکان داشته باشه تو درگیری‌هایی از این دست مداخله نمی‌کنیم و صبر می‌کنیم تا خودش بگه: «بابا(ماما) کمک کنه.». اما همین چالش های روزانه باعث می‌شه دوباره ترس از محیط بیگانه بهش غلبه کنه و اول قدری به ما بچسبه تا احساس تسلط به محیط بهش دست بده. این افت و خیز طبیعی این سن و سال هم‌زمان شده با تغییر ساختمون مهدکودکش. ساختمون جدید خیلی بزرگه و گروه‌های دیگه غیر از گروه خودشون هم داره. بچه‌های گروه قبلی هم به دو گروه جدا از هم تقسیم شدن. اینه که از دو هفته پیش به اینور صبح‌ها قدری موقع خداحافظی تو مهدکودک ناراحتی می‌کنه. امروز صبح تو خونه نشستم پیشش و بهش گفتم سولین می‌خوام باهات حرف بزنم. منتظر نگاهم کرد. بهش گفتم صبح‌ها که می‌ریم مهدکودک نیازی نیست اینقدر احساس ناراحتی بکنی موقع خداحافظی. من می‌فهمم که برات سخته جدا شدن. می‌دونم که محیط و آدمها تازه‌هستن و درک می‌کنم که کنار اومدن با اینا برات سخته. اما تو دختر بزرگ و عاقلی هستی و می‌دونی چطور با این مشکلات کنار بیای. مطمئن هم هستی که ماما عصر می‌آد دنبالت. بنابراین از ساعاتی که اونجا هستی لذت ببر و با بچه‌ها بازی کن. موقع خداحافظی یه بغل گنده و یه بوس چاق به ماما بده و برو دنبال بازی باشه؟ گفت باشه.
خوشحال و خندون رفتیم مهدکودک. به محض وارد شدن به سالن گروه سولین‌ حس کردم که داره با خودش جدل می‌کنه که گریه نکنه و به من نچسبه. با اندوه و لب‌آویزون بغل چاق و بوس بزرگ گرفت و رفت بغل جون. یه کوچولو بغض کرد اما بعد با روی خوش برام دست تکون داد. بهش گفتم بهت افتخار می‌کنم سولین.

نجواهای روز تولد

2011-05-25T21:28:00.004+02:00

سولین شبها بعد از مرور کردن چند تا از کتابهایش در رختخواب دراز می کشد و به من یا بهار می گوید که کنارش بخوابیم. معمولا بعد از کمی غلت زدن خوابش می برد. امشب اما قبل از خواب برای خودش با صدای یواشکی شعر می خواند. چیزی شبیه این:

هپی برتدی تو یو هپی برتدی تو یو خلوریا لانگ گلیون خلوریا هیپیپ هورا کادوتجه کادوتجه هورا

که ترکیبی است تولد مبارک انگلیسی که چند روز پیش در تولد یک بچه دیگر شنیده بود و تولد مبارک هلندی که امروز در مهد برایش خوانده بودند و احتمالا ذوق اطرافیان زمانی که کادوهایش را به او می دهند و او می گوید کادوتجه (kadeautje)

تولد مبارک هلندی:

Lang zal ze leven,
lang zal ze leven,
lang zal ze leven in de gloria
in de gloria,
in de gloria!
Hieperdepiep HOERA!
Hieperdepiep HOERA!
Hieperdepiep HOERA!

عصری من(بهار) و سولینم که داشتیم از مهد برمی‌گشتیم، کلی رو دوچرخه شعر Lang zal ze leven خوندیم. سولین کلاهی که مهدکودک براش درست‌کرده‌بودن گذاشته بود سرش و پشت من روی صندلی جدیدش(که خیلی هم دوستش داره) نشسته بود و همراه من این شعر رو می‌خوند. جالب بود که توی راه هرجا از کنار مردم می‌گذشتیم، آدمها با شور و هیجان از اون تیکه از شعر که بهشون رسیده بود همراهیمون می‌کردن و باهامون می‌خوندن.

هوا خوبه راه بریم

2011-05-23T21:18:00.000+02:00

عکس‌های تازه سولین رو گذاشتم تو وبسایتش.
وقتی می‌خواد از خواب بلندشیم می‌گه: ماما بلن‌شُن. یا بابا بلن‌شُن. به حرف O هم می‌گه اُن.
صبحی از در خونه اومدیم بیرون. هوا خوب بود. گفتم سولین به‌به چه هوای خوبی. گفت به‌به چه هوای خوبی. دوچرخه فردا. امروز راه بریم و پیاده رفتیم مهد. نیم‌ساعتی طول کشید اما کلی تو راه مایه انبساط‌خاطر مردم شد با اون عینک آفتابیش و کیف رو دوشش و آوازهایی که می‌خوند.
ساختمون مهدکودک عوض شده. ساختمون جدید یه کمپلکس از چندتا مهدکودکه. هفت هشت ده تا گروهن. هر گروه برای خودش فضای بسته‌بازی و آشپزخونه و توالت و اتاق‌خواب و غذاخوری داره. حیاط بزرگ و پر از وسیله‌بازی هم مشترک بین همه‌ست. با اینکه اینجا دل‌بازتر و بزرگتره و کلی اسباب‌بازی شکیول پیکول بیشتر دارن ولی من اون ساختمون قبلی و فضای به قول هلندی‌های خِزِلیخ اونجا رو دوست‌تر داشتم.

یه قدم خرگوشی دیگه

2011-05-21T13:04:00.000+02:00

دی‌روز رفتم چندتا مغازه عروسک فروشی که تعریفشون رو از مامان تیبریوس شنیده‌بودم که بلکه بتونم عروسک مشابه فیل(برای روز مبادا) و شاید مشابه خرگوش پیدا کنم. بالاخره توی یکی از این مغازه‌ها یه فیل پیدا کردم که از فیل سولین کوچیک‌تر ولی نرم‌تر بود و یه خرگوش کرم که چشاش شبیه خرگوش کرم مفقود بود. خانوم فروشنده گفت که اگه سولین از این خرگوش خوشش اومد، می‌تونه بازم برام از این خرگوش‌ها بیاره.
اومدم خونه و خرگوش رو گذاشتم روی میز سولین و فیلی که تو راه خریده بودیم رو جمع کردم و فیلی که تازه خریده بودم رو گذاشتم جاش روی تختش. سولین که از مهد برگشت، از توی هال چشش به میز توی اتاقش افتاد و گفت: خرگوش کرم و رفت سمتش. نزدیکش که شد، فهمید که این اون خرگوش نیست، گفت: خرگوش طوسی و بغلش کرد. شاید وقتی بغلش کرد حس خوبی بهش دست داد برای اینکه حرفشو پس گرفت و گفت:‌خرگوش و ذوق کرد و از خوشحالی جیغ کشید و خرگوشو چسبوند به خودش. انگار دنیا رو به من داده بودن. خوشحال شدم که سولین با بزرگواری این خرگوش رو به جای خرگوش کرم قبول کرده. شب هم بعد از کتاب خوندن وقتی ازش پرسیدم خرگوش رو بغل می‌کنی یا فیلو؟ فیل رو که تا اون لحظه تو بغلش داشت قصه گوش می‌کرد داد به من و گفت: خرگوش! خرگوشو بغل کرد و خوابید.
صبحی باهم اومدیم بیرون یه قدمی بزنیم و کیک و کادوی تولد برای ماما بخریم. سر کوچه وقتی رسیدیم به زوج گل‌فروش( یه خانوم و آقای میانسالن که شنبه‌ها سر خیابون گل می‌فروشن و ما هم معمولا ازشون گل می‌خریم برا همین ما رو می‌شناسن.) خانومه به من گفت: آهان! شما هفته پیش یه خرگوش گم نکردین؟
من با ذوق و خوشحالی گفت چرا و چش گردوندم تو دکه‌شون دیدم خرگوش نشسته بغل دخل. شادی سولین و من وقتی خرگوش پرید تو بغلش غیرقابل وصف بود. خرگوش‌کرم برگشته بود بغل سولین.
زوج گل‌فروش تعریف کردن که هفته‌پیش مدتی بعد از اینکه ما از پای بساطشون رفتیم متوجه خرگوش شدن اما دیرشده بود و ما رفته بودیم. برا همینم خرگوش رو با خودشون برده‌بودن که این هفته بهمون بدنش.
تا مدتها توی راه سولین با خرگوشش که محکم بغلش گرفته بود حرف می‌زد. به زبون خودش. مدتیه که سولین علاوه بر زبان‌هایی که ما متوجه می‌شیم، به یه زبون دیگه هم حرف می‌زنه که فقط خودش می‌فهمه. از این زبون خوشم می‌آد و گاهی وقتا که به من هم افتخار می‌ده و باهام به این زبون حرف می‌زنه، سعی می‌کنم اداشو دربیارم و جوابشو بدم. دلم نمی‌خواد این زبون رو به این زودی‌ها فراموش کنه.
خونه که رسیدیم رفت سروقت خرگوش کرمی که دی‌روز به سمت خرگوشی قبولش کرده بود، اون رو هم کنار خرگوش کرم زد زیر بغلش و اومد به سانلی گفت: دوتا خرگوش کرم!

یه قدم خرگوشی

2011-05-19T23:57:00.000+02:00

شنبه صبح سولین گفت بریم با خرگوش کالسکه‌سواری. شال و کلاه کردیم و رفتیم تا عصر هم بیرون بودیم. آمدیم خانه شام خوردیم و نشستیم به تماشای کیکر که یهو سولین سراغ خرگوش کرم رو گرفت. تازه اونوقت بود که فهمیدیم خرگوش تو راه برگشت به خونه افتاده و گم شده. دل خودم بیشتر از دل سولین می‌لرزید. قلبم فشرده شده بود و هربار که سولین با تمنا خرگوش کرمش رو صدا می‌کرد فشرده‌تر می‌شد. خرگوش کرم گم شده مامان جان. گشتن توی خیابون و به تک و توک مغازه باز سپردن و توی سطل‌آشغال‌ها سرک کشیدن هم فایده‌ای نداشت. از همه بدتر این بود که فردا صبحش می‌رفتیم سفر. بازم جای شکرش باقی بود که بع‌بعی رو از مهد آوردم خونه. اما سولین که از پیدانکردن خرگوش‌کرم کلافه شده بود، حاضر به خوابیدن نبود. خرگوش کرم تنها عروسکی بود که سولین موقع خواب محکم بغلش می‌کرد و بدون اون نمی‌خوابید. می‌فهمید که خرگوش دیگه نیست اما حس عجیبی رو تجربه می‌کرد که براش تازگی داشت: عزیزی رو از دست دادن. درک اینکه که موجودی که دوست داری بغلش کنی دیگه نیست. قرارم نیست که دیگه باشه. اون شب هر دو پیشش خوابیدیم و تمام تلاشمون رو کردیم که بهش نشون بدیم اگرچه جای خالی خرگوش رو نمی‌تونیم براش پر کنیم اما تا اونجا که بتونیم پیشش و کنارش می‌مونیم و حمایتش می‌کنیم.
روز بعد معلوم بود سولین کم و بیش مشکلش رو درک کرده و خیال داره خودش از پسش بربیاد. به پیشنهاد خودش طوسی اصلی و بدلی رو به همراه بع‌بعی بردیم سفر. اما عملا تنها همدماش موقع خواب تو سه شب سفر بع‌بعی و من بودیم. تو چند روز سفر با اینکه خیلی دلیل برای فراموش کردن خرگوش کرم وجود داشت ولی باز چندباری سراغش رو گرفت و من هربار با قلب فشرده براش توضیح دادم که خرگوش کرم گم شده....تو سفر توی یه مغازه اسباب‌بازی فروشی بهش پیشنهاد کردیم که یه عروسک به میل خودش انتخاب کنه. اما هیچ علاقه‌ای به بخش عروسک‌های مغازه نشون نداد و مستقیم رفت سروقت اسباب‌بازی‌های چوبی. تو راه برگشت، توی مغازه یه پمپ‌بنزین چشمش خورد به یه فیل و ناگهان یک‌دل نه صد دل عاشقش شد و گفت:‌فیل سولینه. خوشحال از ذوقش فیل رو براش گرفتم. فیل خیلی زود تا مرتبه بع‌بعی بالا اومد. طوری که سولین محکم بغلش کرده بود و حاضر نبود ازش جدا بشه.
دیروقت رسیدیم خونه. وسایل رو آوردیم دم در، من و سولین اومدیم بالا و سانلی رفت که جای پارک پیدا کنه. به سولین گفتم: من می‌رم آشپزخونه شام درست کنم و مشغول شدم. سولین هم رفت توی اتاقش. ناگهان صدای گریه‌شو شنیدم که آهنگش شبیه وقتی بود که محکم به جایی خورده باشه. پریدم از آشپزخونه اومدم بیرون، دیدم گریون از اتاقش اومد بیرون و هق‌هق کنان گفت:‌ خرگوش کرم....با هم رفتیم توی اتاقش. تختش رو به هم ریخته بود و معلوم بود که بابت ناامید شدن از پیداکردن خرگوش گریه می‌کنه....موقع خواب که ازش پرسیدم فیل رو می‌خوای یا میمون(بع‌بعی تو ماشین‌لباسشویی بود)؟ با خوشحالی گفت: فیل و محکم گرفت بغلش و خوابید.
امروز عصر که داشت فیلم کیکر رو نگاه می‌کرد رسید به جایی که موش برای همیشه از کیکر خداحافظی می‌کرد و می‌رفت سفر رو کرد به من و گفت: خرگوش کرم....گفتم آره سولینکم خرگوش کرم هم برای همیشه رفته.
فردا فیل رو برمی‌دارم می‌رم مرکز شهر یه عروسک عینش پیدا کنم. تو این دوسال هرچی تلاش کردم نتونستم خرگوش کرم پیدا کنم که برای چنین روزی نگه دارم. خرگوش‌های مشابه هم چندان چنگی به دل دخترکم نزدن. امیدوارم مشابه فیل و بع‌بعی رو پیدا کنم.

2011-05-14T17:06:00.001+02:00

سولین داره حروف الفبا یاد می‌گیره. می‌دونه اس مثل سولین، ب مثل بابا، ت مثل تلی، ام مثل ماما، ای مثل انریکو و ... شکل حروف رو یاد گرفته و حروف شبیه هم رو کنار هم می‌چسبونه. کاشکی مشابه این حروف برچسبی برای الفبای فارسی هم پیدا کنم. فکر کنم نقطه و سرکش دار بودن حروف الفبای ما یکی از موانع درست کردن همچین چیزی باشن.
با تیبریوس همبازی استخرش خیلی دوست شده. پنج‌شنبه بعد از شنا دوتای خوراکی‌هاشونو با هم تقسیم کردن و از اینکار کلی کیف کردن. من و مامانش هم باهم خیلی دوست شدیم و گاهی باهم قرار می‌گذاریم بچه‌ها رو باهم می‌بریم پارک یا می‌ریم خونه‌ همدیگه.

سولین و تیبریوس بعد از کلی شن‌بازی

جمله می‌سازه و دیگه کارش از کلمه گفتن گذشته. جمله‌های قشنگی هم می‌سازه که ما معمولا درستشون نکردیم. مثلا پای هره ایوون می‌ایسته و می‌گه: گینس، مورفی بیایین بالا!
مهدکودک از دوشنبه منتقل می‌شه به ساختمون تازه. هم بابت مضمون اثاث‌کشی این ماه تو مهد و هم بابت کارتن بستن تو خونه و از همه مهمتر بابت دی‌وی‌دی کیکر که داستانش اثاث‌کشیه، کم و بیش دستش اومده وقتی باهاش درباره اثاث‌کشی صحبت می‌کنیم درباره چی حرف می‌زنیم. فعلا هم کیکر محبوب درجه یک میون دی‌وی‌دی هاست. به بیبی بتهون می‌گه بیبیبون، بیبی باخ و بیبی گالیلیو رو هم درست تلفظ می‌کنه.
بالای سر چاله شنی که توش بازی می‌کنه یه دودکش بلند هست که روش یه جفت لک‌لک زندگی می‌کنن و معمولا هم مشغول تق‌تق کردن هستن. تازگی هر وقت پای چراغ راهنمایی وایستادیم و چراغ سبز می‌شه و پشت هم صدای تق‌تق درمی‌آره سولین می‌گه: لک‌لک.
سانلی شلوارک پوشیده بود بهش اشاره می‌کنه و می‌گه: بابا دامن.
رو دوچرخه نشسته بودیم از کنارمون یه ماشین با سرعت رد شد. به ماشین اشاره‌کرد و گفت:‌ ماشین خیلی بلائه!

توجه

2011-05-04T23:45:00.001+02:00

تازگی سولین به هر تغییری ولو کوچیک توجه نشون می‌ده. معمولا هم با گفتن: اُ! اینو نگا کن! تغییر تازه رو نشون می‌ده. از تابلویی که دیگه به دیوار نیست گرفته تا رنگ تازه لاک ناخن ماما.
مدتها بود که زوار چوب صندلی‌های آشپزخونه در رفته بود. منتظر فرصتی بودم که گذارم بیفته به مغازه کاغذفروشی دلخواهم و یه سری کاغذ مناسب برای روکش کردن صندلی‌ها بگیرم. امروز که رفته بودم بساط جشن تولد برای سولین بگیرم از جلوش رد شدم و عاشق طرح یکی از کاغذهاش شدم و گرفتم. نزدیکای عصر بود که رسیدم خونه. تند تند تا موقع برداشتن سولین از مهد بشه یکی از صندلی‌ها رو روکش کردم ولی وارنیشش موند برای شب بعد از اینکه سولین خوابید.

بعد از اینکه از مهد برگشتیم خونه، همین که سولین اومد تو آشپزخونه به صندلی طرح‌دار اشاره کرد و گفت: اُ! اینو نگا کن. بعدم دستاشو به نشونه بغلم کن گرفت بالا و گفت: بشینیم! بعضی وقتا که تو آشپزخونه مشغول کارم و سولین می‌خواد چیزی بخوره روی اینا می‌شینه. گاهی وقتام صبونه رو دوتایی روی همین صندلی‌ها می‌خوریم. بهش گفتم که این صندلی هنوز کارش تموم نشده و نمی‌تونیم روش بشینیم. اما من امشب جفتشونو درست می‌کنم که فردا صبح رو اینا بشینیم و صبونه بخوریم.
سولین که خوابید، نشستم پای چت کردن با مامانم و تا سرمو چرخوندم ساعت از ده گذشته بود. پریدم تو آشپزخونه و اول وارنیش سمت راستیه رو زدم. بعدم مشغول چسبوندن کاغذ روی سمت چپی شدم.

حالا که ساعت داره می‌شه دوازده شب و جفت صندلی‌ها آماده‌ نشستن برای مراسم صبحانه فردا شدن، انقد خوشحالم که حد نداره. از تصور خوشحالی دختر قند تو دلم آب می‌شه. چه کُ کُ کُ ای بخوریم فردا روی اینا :)

پی نوشت: الان تخم‌مرغامونو خوردیم و سولین رو پای من نشسته و من مشغول چک کردن اینجام. تا وبلاگ رو باز کردم گفت: اُ! اینو نگا کن، صندلی :)

نقیض

2011-05-03T22:44:00.001+02:00

سولین هنوز نحوه نقیض‌کردن گزاره‌ها رو یاد نگرفته اما راهش رو برای نقض گزاره‌هایی که میٰشنوه پیدا کرده:
من: سولین بریم بخوابیم؟
سولین: نِی بریم بخوابیم!
من: سولین بریم صبونه؟
سولین: نِی بریم صبونه!
من:‌ سولین بریم دوش بگیریم؟
سولین: نِی بریم دوش بگیریم!

پی‌نوشت:
صبحی سر صبحانه یه دونه نی‌ به سولین نشون دادم که آبمیوه‌شو با نی بخوره که کیفش بیشتره. بهش می‌گم: سولین نی؟
می‌گه: نِی نِی!

سایه و حرکت: ماه بیست و سوم

2011-05-02T10:24:00.000+02:00

مدتیه سولین می‌تونه سایه خودش یا منو رو زمین یا دیوار پیدا کنه. دی‌روز با خرگوش و میمون رفته بودیم پارک. یهو با اشاره به سایه خرگوش و میمون گفت: سایه خرگوش، سایه میمون.
می‌دونه رفتن با اومدن فرق داره. در واقع سمت حرکت رو تشخیص می‌ده. رو دوچرخه به ترمی که داره به سمتون می‌آد اشاره می‌کنه و می‌گه: ترم میآد. یا به اتوبوسی که داره ازمون دور می‌شه اشاره می‌کنه و می‌گه: بوتوبوس وف.
چرخیدن اجسام رو دوست داره بهشون اشاره می‌کنه و می‌گه: .... می‌چرخه.

دختر بی‌نظیره

2011-04-27T10:15:00.000+02:00

سولین و خرگوش محبوبش

سولین و من تعطیلات عیدپاک رفتیم پیش عمه تو آلمان. با اینکه سفرطولانی بود، چهار تا قطار باید عوض می‌کردیم و تو هرکدوم هم دست کم یک ساعت و خرده‌ای باهاس می‌نشستیم، با اینکه سولین خسته‌ شده بود، اما هیچ غر نزد، نق و نق نکرد، گریه زاری و کج خلقی نکرد و به همه حرف‌های من که سعی می‌کردم به واقعیت نزدیک باشه (مثل اینکه دوتا ایستگاه دیگه می‌رسیم، یا وقتی رسیدیم بغلت می‌کنم،...) گوش می‌کرد. سفر خیلی به هر دومون خوش گذشت.
چن وقت پیش تلی و انریکو یه خرگوش طوسی بهش کادو دادن که سولین بهش می‌گه طوسی. عمه به سولین یه خرگوش دیگه هم کادو داد که تقریبا شبیه خرگوش ه ولی خال سفید داره. اما چون از نظر محبوبیت در درجه سوم‌ (اول خرگوش، بعد بع‌بعی، بعد طوسی و میمون) قرار گرفت اسم اونم گذاشت طوسی.
این روزا این عبارات رو زیاد ازش می‌شنوم:

ماما جمع کنیم
Mama opeten!: ماما بخور تمومش کن!
دُبِنه بازک (ببندیم): دگمه رو باز کن‌ (ببندیم).
Mama Hou vast: ماما محکم بگیر
ماما (خرگوش) دست بِنَم: ماما (خرگوش) دست بزن!
دَد گِرِف: درد گرفت
آفرین: چسب صندلشو باز می‌کنه، پاشو می‌کنه توش و خودش می‌گه آفرین. بعد منم تشویقش می‌کنم و چسباشو براش می‌بندم.

جمله‌های ساده

2011-04-18T15:05:00.004+02:00

سولین یاد گرفته فوت کنه. یاد گرفته بپره، کوچولو کوچولو جفت پا می‌پره و بلند می‌شمره (هلندی یا فارسی). با اینکه یک ماهی هست که گربه‌ها از اینجا رفته‌ن ولی هربار می‌ریم سوپرمارکت بسته‌های غذای گربه می‌بینه می‌ره طرفشون می‌گه: گینش.
شروع کرده به جمله‌های ساده گفتن. بیشتر دوکلمه‌ای و بعضا سه‌کلمه‌ای. خیلی از جمله‌ها فعل ندارن یا فعل‌هاشون بیشتر مصدریه.

دِیَخت شکوفه: اشاره به درخت شکوفه کرده.
لاله قِمِز (بَنَش، زرد):‌ اشاره به لاله‌های قرمز و بنفش و زرد تو کوچه
ماما(بابا) پاشو، ماما(بابا)بُلَن شو، ماما(بابا)بخور، ماما(بابا)بخواب،
ماما(بابا)شونه:بشین رو زمین من سرتو شونه کنم.
ماما(بابا) بِشی‌دیای(گالیلِیو): دی‌وی‌دی بیبی اینشتین(گالیله)برام بگذار.
کایون(ماشین، هامنه، بوتوبوس، گَتار، تِیَم) خیلی بزرگه: کامیون (ماشین، هواپیما، اتوبوس، قطار، ترم) خیلی بزرگه.
صدا هامنه(هِلِکوپتر، آمبولانش): صدای هواپیما(هلی‌کوپتر، آمبولانس)می‌آد.
سی‌دی موزیک
مامانی چَت: بریم با مامانی(مامان‌بزرگش) چت کنیم.
کانال آب: کانال آب داره
ماما خَیید: ماما بریم خرید
دَدو سوایی: سه‌چرخه‌(اسمش رو ددو گذاشته) سواری
پاستا هوکولی: پاستا با بروکلی
پاسِتامُل: شربت پاراستامول که همون استامینوفنه
گی‌دو: گردو
شکر‌
چاقو
فِی‌فِیِه: فرفره
مَدِکودک: مهدکودک
نخ دندون: بسکه دیده ما نخ می‌کشیم، حتما قبل از مسواک سراغ نخ‌دندون رو می‌گیره و به سبک خودش دندوناشو نخ می‌کشه!
Vliegtuig: هامنه(هواپیما)
مُگِ دَیایی: مرغ دریایی
درشو ببندیم
درشو بازک
دینگ دونگ!
گَهبه: قهوه
بَشَنی: بستنی
آخیش: محکم بغلمون می‌کنه و می‌گه آخیش :)
درد گرفت: وقتی به جایی می‌خوره
Pinda kaas: کره بادوم زمینی
Hagelslag
توپ‌بازی
Mag niet: نباید
مُگ: مرغ
ماشین پلیس
چیاغ: چراغ
موچه: مورچه
نعناع: برگ‌ های نعناع رو از تو گلدون می‌کنه و می‌خوره
Lekker: خوشمزه‌س. دستشم کنارگوشش تکون می‌ده به علامت به به.
Hier: هم برای اینجا و هم برای اونجا ازش استفاده می‌کنه
تی‌به‌یوش: Tiberius اسم یکی از دوستای محبوب توی کلاس شناشه که باهم معاشرت هم داریم.
Mag ik eens in je luier kijken? یه جمله توی یکی از کتابهایی که این ماه از کتاب‌خونه گرفتم و مرتب تو همه صفحات کتاب تکرار می‌شه. کتاب درباره روی لگن جیش و پی‌پی کردنه: می‌شه تو پوشکتو نگاه کنم؟

گرهی که باز شد

2011-04-14T22:03:00.000+02:00

موسسه مشکل مهدکودک سولین را برای تقریبا تا آخرین روزی که در آن شهر خواهیم ماند حل کرد. خدا پدرشان را بیامرزد.

گره کوری به اسم مهدکودک

2011-04-13T22:22:00.000+02:00

قراره جولای اثاث‌کشی کنیم بریم جنوب آلمان تو ایالت باوریا. یکی از منشی‌های موسسه‌ای که سانلی و من قراره بریم توش کار کنیم یه ماهه داره برای سولین دنبال مهدکودک می‌گرده و جای خالی پیدا نکرده.
از یه همکار آلمانی شنیده بودم که باوریا ایالت متهجریه در زمینه مهدکودک. اما عمق فاجعه رو تا حالا که خودم گیرش افتادم درک نکرده بودم. داریم دنبال مهدکودک تو ارلانگن و شهر‌های اطرافش مثل نورنبرنگ و فورت می‌گردیم. تو این منطقه به‌غیر از موسسه‌‌ی مورد نظر ما، دانشگاه ارلانگن( که معروفه به رتبه اول در حل مشکلات خانواده محقق‌ها)، چندین شعبه از مرکز تحقیقات زیمنس، شرکت بی‌ام‌و و کلی کارخونه ریز و درشت هست. معنی‌ش اینه که کلی آدم از اقصی‌نقاط گیتی اومدن تو این منطقه و دارن کار می‌کنن. یه نتیجه‌ش می‌تونه این باشه که این آدما بچه‌دار که می‌شن ممکنه تصمیم بگیرن بعد مدتی بچه‌هاشونو بذارن مهدکودک. با اینهمه، تعداد مهدکودک‌های شهر ارلانگن از تعداد مهدکودک‌های منطقه‌ای از آمستردام که ما توشیم کمتره. همین چندتا مهدکودک هم حداکثر سه‌تاگروه ده نفره دارن.
از مجموع مکالمات تلفنی که با منشی موسسه و رییس مهدکودک‌هایی که بهشون زنگ زدم داشتم خوش‌بینانه‌ترین نتیجه‌ای که می‌تونم بگیرم اینه که از سپتامبر ۲۰۱۲ یعنی یک سال و نیم دیگه جای خالی برای سولین پیدا می‌شه. پیداکردن ننی هم گذشته از نرخ بالاش(> ۴۰۰ یورو که متوسط هزینه ماهیانه مهدکودک تو اون منطقه‌ست) تقریبا مث پیدا کردن سوزن تو انبار کاه می‌مونه.
سیستم مهدکودک‌ آلمان اینطوریه که از شیرخواره تا سه‌ساله می‌رن مهدکودک و از سه سالگی تا حول و حوش ده سالگی می‌رن کیندرگارتن (کیندرگارتن که می‌گم یاد اون درس زبان انگلیسی دوران راهنمایی می‌افتم که درباره تاریخچه کیندرگارتن بود. یاد کتاب زبان انگلیسی دوران راهنمایی هم می‌افتم که پنج درس اولش در قطع روزنامه‌ای اول سال درمی‌اومد. همون که همه عکس‌هاش آبی بود و جنس کاغذشم کاهی بود و با خط‌کش صفحه‌صفحه از هم جداکردنش حالی می‌داد!). با این اوصاف از اونجایی که حتی اگر در سپتامبر ۲۰۱۲ هم جا برای سولین باز بشه دیگه به درد ما نمی‌خوره چون اونموقع سولین سه‌سال و چهارماهشه، و از اونجایی که این کیندرگارتن‌ها گاهی استثنا هم قایل می‌شن و بچه‌های زیر سه سال رو قبول می‌کنن و از همه مهمتر از اونجایی که تو کیندرگارتن می‌شه جای خالی پیدا کرد فکر می‌کنم بهتره با مدیران کیندرگارتن‌ها وارد مذاکره بشیم.
طبیعتا تا وقتی تکلیف محل مهد یا "باغ" کودک سولین روشن نشده باشه دنبال خونه هم نمی‌شه گشت و در نتیجه فعلا در خانه شماره یک مار‌پله ساکنیم و هرچه تاس می‌ریزیم ما رو می‌رسونه به نیش اون ماره که دمش تو خونه شماره یکه!
تجربه من بهم می‌گه میزان ثروت و رفاه مردم یک منطقه( این حوالی) با تعداد مهدکودک‌های اون منطقه نسبت عکس داره. مردم ترجیح می‌دن با یه حقوق که مکفی‌هم هست زندگی کنن و خودشون بچه‌هاشونو بزرگ‌کنن.

عکس و مکث

2011-04-10T22:06:00.001+02:00

عکس‌های تازه سولین رو می‌تونین اینجا ببینین.
تازگی‌ها سولین کارهای تخیلی می‌‌کنه. مثلا از تو بشقاب تخیلی یه خوراکی برمی‌داره میاره برام و می‌گه: ماما بخور! یا همینطور که موهامو شونه می‌کنه می‌ره از توی یه قوطی خیالی یه چیزی بر‌‌می‌داره می‌زنه به سرم.
وقتی سرش گرم بازی یا نقاشیه، با خودش حرف می‌زنه یا برای خودش شعر می‌خونه.
وقتی سر سفره چیزی تو گلوش می‌پره من آروم پشتشو می‌مالم. سانلی چون خودش دوست نداره وقتی چیزی می‌پره تو گلوش پشتش بزنن و ترجیح می‌ده با سرفه مشکلش رو برطرف کنه، پشت سولین هم نمی‌زنه. تازگی سولین موقع سرفه دست منو پس می‌زنه و به باباش نگاه می‌کنه یا دست سانلی رو می‌کشه طرف پشتش! گاهی وقتام الکی سرفه می‌کنه و به سانلی نگاه می‌کنه و دستشو می‌کشه به سمت پشتش که یعنی پشتم رو بمال!
تازگیا این کلمات رو زیاد ازش می‌شنویم:

دِیَِخت: درخت
شوکوفه
لاله
بَگ:‌برگ
گینُش:‌انگشت
بوتوبَر: کبوتر
صب‌به‌‌خیر

دروغ نه!

2011-04-07T13:46:00.000+02:00

با دو سه تا از همسایه‌ها و بچه‌هاشون تو کوچه مشغول گپ زدن بودم. بچه‌ها مشغول بازی. صدای بوق آهنگین ماشین معروف بستنی‌فروش محل بلند شد. به محض اینکه هوا گرم می‌شه، آقای بستنی‌فروش هم دور محل راه مي‌افته. من و بابای هوپ گفتیم:‌ هی اینم آقای بستنی‌فروش. بابای پیتر فوری گفت:‌هیس! صداشو درنیارین. پیتر فکر می‌کنه این صدای ماشین آتش‌نشانیه! خندیدم و گفتم:‌ چه آتش‌نشان شاد و شنگولی‌هم هست! بعدم با خودم فکر کردم من ترجیح می‌دم یه‌کم به خودم بیشتر فشار بیارم و به بچه‌م یاد بدم بستنی‌ نخواد تا اینکه بهش دروغ بگم. کی‌مقصره وقتی پیتر بین دوستاش مسخره بشه چون با شنیدن صدای ماشین بستنی‌فروشی گفته: هی بچه‌ها بوق آتش‌نشانی! حال اونکه همه بچه‌ها می‌دونن که این بوق بستنی‌فروشه؟

خودم

2011-04-06T12:13:00.001+02:00

خودم تازه‌ترین کلمه‌ایه که سولین این‌ روزها استفاده می‌کنه.
با هوپ(البته این نزدیک ترین دیکته به اسم این بچه‌است وگرنه اسمش اینطوری نوشته می‌شه: Huup
و این یه او ایه که ما تو زبان فارسی نداریم.) که پسر همسایه روبه‌روییمونه دوست شدن و از پشت پنجره همو صدا می‌کنن. دی‌روز هم هوپ اومد پیش سولین که باهم بازی کنن. یه قدری نقاشی و توپ بازی کردن و بعدم نشستن دی‌‌وی‌دی بیبی نیوتن تماشا کردن. خوشایند بود.

کلمه‌های تازه:

ژیراف: زرافه
زیلِپُن: زیلوفون
کِشِکوئک: کفش‌دوزک
کودخه: دوچرخه
خودم
خودت
باباشه: مال باباس
ماماشه: مال ماماس

کلمات شیرین:‌ماه بیست و دوم

2011-03-25T09:19:00.001+01:00

کولوچو
بزرگه
خیلی بزرگه
خیلی داگه
آبولانش:‌ آمبولانس
نرمه
ریخت
اُتاد: افتاد
بابا سرکار، سونین سرکار
بوتوبوس:‌اتوبوس
شُکُلا
گِمِز: قرمز
گَبِه یی: قهوه‌ای
خالیه
مَنَک: نمک
فِفِل
بُلَن شو
پاشو
بالا
پایین
بَخَل:‌بغلم کن
بازک: باز کن
خامنه: هواپیما
کالِشِه: کالسکه
کایون: کامیون
خاب کن:‌انتخاب کن
دَپایی: دمپایی
بی‌یوون: بیرون
پاستا
هوکولی:‌بروکلی
وَف: رفت
Kijk uit
Huupje kommes, baba kommes:اسم پسر همسایه روبرویی مون که از پشت پنجره با سولین معاشرت می‌کنند Huup ه و سولین اینطوری از پشت پنجره صداش می‌کنه که بیاد پای پنجره. جالبه که ما هیچ وقت اسمش رو تصغیر نمی‌کنیم اما سولین خودش اینکارو می‌کنه.
Kijkeens
Deze
Aan doen: پوشیدن
Uit doen: درآوردن
Deze voor jouw, deze voor mij: این برای تو، این برای من
Wacht even: یه دقیقه صبر کن
نگا کن
بخون
صدا
موزیک
اسب(وقتی می‌خواد بشینه پشتمون و ما اسبش بشیم)

دی‌روز عصر به سولین گفتم می‌خوام شام لوبیا‌پلو درست کنم. نگاهی بهم کرد و گفت:‌ پاستا بعدم اومد دم دستم از اول تا آخر مراسم پاستاپزی وایستاد و با اشتها کلی پاستا خورد.

یه سفر دو روزه رفته بودم آلمان. شب که برگشتم سولین خواب بود. براش یه پازل نه تکه چوبی سوغاتی آورده بودم. همونطور کادو پیچ گذاشتم روی میزش که صبح که از خواب بیدار شد ببینتش. صبح شنیدم که با دیدنش ذوق زده گفت:‌ کادوچه. بعدم که منو دید، گفت: ماما بازک. وقتی پازل رو دید با هیجان گفت:‌پازل و نشست به درست کردنش.

سولین در ماه بیست و یکم

2011-03-06T22:03:00.000+01:00

دایره، مثلث، مستطیل و مربع رو تو عکسها تشخیص میده. اشاره میکنه بهشون و اسمشون یا رنگشونو میگه: "للث ناننجی".
آسیاهای فک پایین دارن درمیان و آزارش میدن.
گینس و مورفی رو از هم تشخیص میده. به گینس میگه گینش و به مورفی میگه موفی. بابت حساسیت من و سانلی گینس و مورفی از فردا عصر میرن طبقه پایین خونه صاحبخونه زندگی میکنن. حسن این اتفاق اینه که دست کم میتونیم تو حیاط ببینیمشون.
مفهوم شمردن رو یاد گرفته. مثلا دوتا لیوان رو میز باشه میگه: لیوان؛ دوتا لیوان.
تو خیابون رد میشدیم یهو گفت: ماهی. تعجب کردم ماهی کجای خیابون میتونه باشه. دیدم وسط خیابون رو جایگاه ایستگاه ترم یه پوستر تبلیغاتی چسبوندن که عکس ماهی روش داره.
اسباب بازیها و خوراکیهاشو با همبازیهاش با علاقه به اشتراک میگذاره.
همه شعرهایی که تو این یکی دوسال میخوندیم یاد گرفته و باهامون میخونه. حتی شعر طولانی ای مثل یه روز یه آقاخرگوشه یا خانوم خانوما بعله.
یه شعری هست با این مضمون: خورشید کجایی؟ تو آسمون تو ابرا و همینطور هی اسم چیزای مختلف رو خواننده میگه و جاشونو اشاره میکنه. من از روی این شعر هر وقت با سولین دنبال چیزی میگشتیم تقلید میکردم. مثلا با همون آهنگ میخوندم: خرگوش کجایی؟ لای این رختخوابا. حالا سولین مدتیه وقتی دنبال چیزی یا کسی میگرده همین کارو میکنه و وقتی هم پیداش نکنه میگه: نیس.
هرکسی عطسه و سرفه کنه بهش میگه: عافیت.
کت و شال و کلاهشو خودش از تنش درمی آره.
ضمایر مالکیت رو بلده و خیلی با تاکید ازشون استفاده میکنه: Mijn mama, Mijn baba زیاد میگه. به خصوص وقتی عصرا میریم مهدکودک دنبالش وقتی از در وارد میشیم. اینا رو با ذوق ادا میکنه.
کلمات و عباراتی که این روزا زیاد ازش میشنویم اینان:

حالا شد
کیله کب: خیله خب
عالی شد
حَلَشون: حلزون
موچه: مورچه
کیآگی: توت فرنگی
ماما بخواب: شبایی که میخواد منم پیشش بمونم تا خوابش ببره.
بولیز
کِیکِش: کشمش: عاشق کشمشه و هر روز عصر یکی دو مشت تو راه برگشتن به خونه کشمش میخوره.

کلمات شیرین-ماه بیستم

2011-02-24T13:22:00.001+01:00

تخت سولین رو برگردوندیم. سمت حصارش چسبیده به دیوار و دیگه خودش به راحتی می تونه بره تو تختش بخوابه. در اتاقش رو هم کامل نمی بندیم که هر وقت بیدار شد و خواست از اتاقش بیاد بیرون، بتونه.
دو سه روزه درد دندون امان سولین رو بریده. دوتا دندون آسیای فک پایین دارن جوونه می زنن. دی روز صبح زود از جاش پاشده بود رفته بود از تو یخچال شیشه پاراستامولش رو آورده بود بالای سر من که خواب بودم و بهم گفت: ماما دندون.
کلماتی که تازگی زیاد ازش میشنویم اینان:
کبیشه باه: کثیفه + باه که همون اه اه هست به زبون هلندی.
اوه اوه: معمولا وقتی پوشکش رو درمیاریم میگه.
جیش
پی پی
دومن
بپوش
اینو؟
Deze: این
سی دید: سی دی
ابی شه دَدی: به همه سری دی وی دی های بیبی اینشتینش این میگه.
ریخ: ریخت
بی که بو=kiekeboe: دالی هلندی
شَبِکِی: شب به خیر
دوش
وان
ماه
اوشید: خورشید
بَف: برف
مِشی: مرسی
شوکولا: شوکولات
بشین
شَوَبَه: زرافه
کَشَدَ: کفش دوزک
گوگابه
خوخوس: خروس
پَبانه: پروانه
Goud: طلایی
اَذا: غذا
بخور
بخواب
بزن
آبیده: خوابیده

کیوید: کیوی
گیلاس
انار
هلو
انگو: انگور
لی لی حوژک؛ بده بده بده بده بده : با هر یه بده گفتن یه انگشت دستمونو جمع میکنه.

کلمات شیرین-۴

2011-02-14T11:58:00.002+01:00

آشوک: قاشق
نَنَش: بنفش
پاک: پارک
بالَلَک: بالون+بادکنک
کلامه: چکمه
کاشم: کاپشن
بلاته: جوراب
آمنه‌نوس: آپل‌موس
های‌فایف: High five!
Ik ook: منم

سولین بیست‌ماهشه. سرصبحی وقت بیرون رفتن، کت سورمه‌ای مو که داشتم می‌پوشیدم نشونم داد و گفت نه! بعد به پالتو قرمزه اشاره کرد و گفت: ای‌گز ماما! البته که کت رو درآوردم و پالتو رو پوشیدم. بعد یه اشاره به کاپشن قرمز خودش و یه اشاره به پالتوی قرمز من کرد و گفت: ای‌گز سولین و ماما :)

سینت‌ در سوفی

2011-02-12T23:28:00.001+01:00

پارسال که سینت آمد سوفی، سولین خانه بود. آنجا هم بود، چیز زیادی سرش نمی‌شد. مطمئن نیستم چیز زیادی از مراسم امسال هم درک کرده باشد. به قول جویس همه هیجان قضیه در پپرنوت(چیزی شبیه حاج‌بادوم‌)هایی بود که از زوارته‌پیت(چیزی شبیه حاجی‌فیروز)‌ها می‌گرفت و به باقی مسائل توجه خاصی نشان نمی‌داد.
مدت زیادی‌ست عکس‌های آن روز را گذاشته‌ام دم دست که برایش بگذارم اینجا. امشب بعد از سه ماه تاخیر این‌کار را می‌کنم. عکس‌ها را مادر یکی از بچه‌ها گرفته است.

پدر یکی از بچه‌ها سینت و مادر یکی دیگه از بچه‌ها به همراه مادر یکی از مربی‌ها زوارته‌پیت شده‌بودن.

مارخو

کوچکترها از نشستن روی پای سینت وحشت می‌کنند: واندر

مگی، مگی دو هفته پیش از مهدکودک رفت. همه بچه‌ها براش کاردستی درست کردن و یه کتاب یادگاری از کاردستی‌ها و عکس‌هاشون بهش کادو دادن.

هم‌گروهی‌های سولین به همراه بورجو، کارآموز جدید مهدکودک.

سینت به سولین کادو می‌ده. بابت درد دندون و دردناک شدن بلعیدن آب‌دهن، سولین آب‌دهنش آویزون بوده و برای همین پیش‌بند براش بسته‌بودن.

سولین از سینت کادو یه گردنبند و دوتا دستبند گرفت. این مراسم و این کادو کلا جرقه‌ای شدن برای اینکه سولین از کادو و خصوصا گردنبند و دست‌بند خوشش بیاد. جویس مربی دیگه‌ی سولینه که بغلش کرده. جویس داره مامان می‌شه.

آنجلی، مربی سولین در گروه جدید. سولین آنجلی رو خیلی دوست داره. آنجلی زن بسیار با دیسیپلین و جدی‌ و در عین حال خلاق و بامحبتیه.

لوتا، اولین دوست سولین

جوان. اولین مربی سولین. هنوز یادمه روز اول دو ساعت یه‌بار بهش زنگ می‌زدم ببینم سولین در چه‌حاله و آیا حاضر شده قدری شیر بخوره؟ محبت و آرامش این زن رو خیلی دوست دارم.

کلمات شیرین-۳

2011-02-11T10:57:00.001+01:00

اِتَخ: استخر
شنو: شنا
مایو
کُ‌کُ‌کُ: تخم‌مرغ. یه تابه قرمز داریم که معمولا تو اون تخم‌مرغ نیمرو می‌کنیم. سولین تابه قرمزه‌رو هم که ببینه می‌گه کُ‌کُ‌کُ. خیلی تخم‌مرغ دوست داره. معمولا صبحانه روزهای استخر نیمرو می‌خوریم. دی‌روز هم طبق همین روال صبحانه تخم‌مرغ داشتیم. بعد که صبحانه تموم شد و بساطش‌ رو جمع‌کردیم آوردیم تو آشپزخونه که ظرف‌ها رو بشوریم، سولین تابه قرمزه رو روی گاز دید و با ذوق گفت: صبونه، کُ‌کُ‌کُ :)
بَ؟: بغلم کن. تازگی وقتی پای اجاق غذا درست می‌کنیم دوست داره بغلش کنیم که بتونه ببینه اون رو چه‌خبره. یه چهارپایه کوچولو داره که می‌گذاره زیر پاش که قدش به شیرآب برسه. دی‌روز صبح که تخم‌مرغ نیمرو می‌ساختم، گفت بَ؟ رفتم چارپایه رو آوردم تو فاصله مناسبی از اجاق گذاشتم و سولین رو گذاشتم روش. نمک و فلفل و شوید خشک نیمرو رو هم سولین پاشید روش.
کره
کاس: به پینداکاس، کره‌بادوم‌زمینی، می‌گه
آمنه: آب‌میوه.
آزل: پازل. یه سری پازل ابری که وقتی نمناک بشن می‌چسبن به در و دیوار برای تو حموم گرفتم براش. از ذوق بازی با پازل‌ها به سختی حاضره از حموم بیاد بیرون.
نُنِه‌ای: نقره‌ای
اِی‌گِز: قرمز
طَلویی: طلایی
صندلی
Liggen: دراز بکش. وقتی می‌خواد پوشکش رو عوض کنیم می‌گه.
بوشک: پوشک
حوله
صابون
مِشاک: مسواک
دادا: دمپایی
کَش: کفش
شال
کلاه
کت
Apple moes: پوره سیب. از دسر‌های محبوبشه.
nog een بی‌بی: یکی دیگه بده
مُفی: مورفی، اسم یکی از گربه‌هامون
ای‌ بابا
O jee!: هلندی اوپس

آبی، بع‌بعی و محبت

2011-02-08T20:59:00.000+01:00

من: آخ سولین روی کابینت نباید ماژیک بکشی. ماژیک مال نقاشی روی کاغذه. بیا این دستمال رو بگیر، این آبی‌ها رو پاک کن.
سولین دستمال رو از من می‌گیره، با تعجب یه نگاهی به من می‌کنه و شروع می‌کنه به پاک کردن بلوز آبیش.
من: نه دخترم آبی بلوزت نه. آبی روی کابینت رو پاک کن. حق باتوست باید دقیق‌تر حرف بزنم!

سوار دوچرخه‌ایم. سولین بع‌بعیشو گرفته دستش که با خودش ببره مهدکودک. از کنار یه دسته اردک که مشغول برچیدن غذا از روی زمین هستند رد می‌شیم. سولین با خوشحالی فریاد می‌کشه اردک و با دست به من نشونشون می‌ده. بعد همینطور که از کنارشون می‌گذریم بع‌بعی‌شو به سمتشون دراز می‌کنه و رو به اردکا می‌گه: اردک! بع‌بعی!

از خوردن که سیر بشه می‌گه Klaar یعنی تموم. بعدم دستمالشو برمی‌داره می‌گه: mond یعنی دهن و دور دهنشو پاک می‌کنه.

شروع کرده به جمله ساختن. بیشتر جمله‌ها ترکیبی از کلمات نامفهوم و کلمات واضح هستن. سعی می‌کنیم معنی حرفشو با اولین باری که جمله‌شو می‌گه بفهمیم. گاهی هم پیش می‌آد که یه جمله رو بارها و بارها با همون لحن بار اول تکرار می‌کنه تا ما حالیمون بشه. مفتون این صبوری و خوش‌خلقیشم.

یکشنبه قرار گذاشته‌بودیم بریم پارک. برای رسیدن به پارک از سر خیابون استخر رد می‌شدیم. همینکه به خیابون استخر رسیدیم پارک و پرنده و نون رو فراموش کرد و سوار سه‌چرخه پیچید تو خیابون استخر. بیشتر از ربع ساعت با همون لحن بار اول خواهش کرد استخر و ما هم سعی کردیم با همون لحن بار اول بگیم که ما قرار پارک داشتیم و استخر پنج‌شنبه. اگرچه آخرش نتیجه این‌شد که سولین رو بغل کردم و با شعر و ترانه و البته نارضایتی سولین از کنار ساختمون استخر دور شدیم!

رفته بودم دنبال سولین. بچه‌ها کنارهم نشسته بودن روی زمین روبه‌روی تاقچه‌ای که روش دستگاه پخش مشغول پخش یه قصه بود. قصه گوش می‌کردن و بیسکوییت می‌خوردن. نشستم ته صف و صبر کردم مراسم تموم شه. سولین هم که خیالش راحت شده بود، برگشت سرجاش نشست. مربی یکی یکی به بچه‌ها بیسکوییت می‌داد. رسید به سولین. سولین بیسکوییتش رو گرفت و رو به مربی گفت: کوکیه ماما؟ مربی یه بیسکوییت اضافه داد دست سولین. سولین بیسکوییت رو آورد داد به من و برگشت نشست سرجاش. مدتی گذشت، بچه‌ها بیسکویت‌هاشون تموم شد. مربی دور دوم پخش کردن بیسکوییت‌ها رو شروع کرد. دوباره رسید به سولین و دوباره سولین علاوه بر بیسکوییت خودش برای من هم بیسکوییت گرفت و آورد داد بهم. یعنی خوشمزه‌ترین بیسکوییت دنیا به این دلچسبی نمی‌شد.
کلا تازگی خیلی حواسش به سانلی و من هست. هرچیزی که بهش بدیم، ازمون می‌خواد به بابا و ماما هم بدیم.

منم بکنم

2011-02-02T23:27:00.002+01:00

دی‌شب سانلی نشسته‌بود به مقاله خوندن، سولین‌ هم خواست مقاله بخونه. منم دوربینم رو آتیش کردم. عکس‌ها رو اینجا ببینین.

اولی‌ شِنه این ئت بُس

2011-01-31T21:11:00.000+01:00

سولین داره اشکال هندسی یاد می‌گیره:

لَلَش: مثلث
دایِن: دایره
مُلَبع: مربع

کتاب رو می‌گذاره جلوش و برای خودش قصه‌شو تعریف می‌کنه. عکس‌های یکی از کتابهاش یه سری مرد هستن که لباس فرم سورمه‌ای پوشیدن. به اونا می‌گه پیتر‌پست که همون پت‌پستچی ست.

چند روز پیش نشسته‌ بود پای کابینتش منم بالای سر اجاق مشغول بودم. منو صدا کرد. قابلمه‌شو که توش پر بود از میوه‌های چوبی‌ش داد دستم و دستم رو هل داد به سمت اجاق و گفت: داغه؟ فهمیدم منظورش اینه که قابلمه‌شو رو اجاق بار بذارم. قابلمه رو از دستش گرفتم گذاشتم روی یه شعله خاموش. به کبریت اشاره کرد و گفت داغه! یعنی تا زیرش رو روشن نکنی که نمی‌پزه؟!
هفته کتاب‌خوانی برای کودکان بود. رفته‌بودم مهد برای بچه‌های گروهشون کتاب بخونم. زودتر از روزهای معمول سولین رو برداشتم و چون هوا خوب بود رفتیم پارک تو پارک یه بیسکوییت که سولین بهشون می‌گن کوک‌یه (کوکی به هلندی) دادم. بعد از کمی قدم زدن رسیدیم دم حوض که پر از اردک بود. رو کرد به منو و پرسید: نون؟ گفتم من نون ندارم همراهم که بدیم به اردک‌ها. نگاهی به بیسکوییتش کرد و پرسید: کوکیه؟ گفتم مال خودته. هرکاری دوست داری باهاش بکن. بیسکوییت‌ش رو پرت کرد تو آب برای اردک‌ها و بهشون که داشتن برای نوک‌زدن بهش تو سر‌وکله‌ هم می‌زدن گفت: اردک بخور!
تازگی از اینکه گاری دنبال خودش بکشه خوشش می‌آد.«خرسه» رو می‌گذاره روش و دور خونه می‌چرخونتش و گاه‌گداری هم می‌گه: توت‌توت که مثلا سوت قطار. شبی من تو آشپزخونه بودم سانلی تو نشیمن. سولین با خرسه و گاری می‌اومد تو آشپزخونه با هیجان می‌گفت: سلام. یه دور می‌زد و می‌گفت داخ! و می‌رفت از آشپزخونه بیرون. می‌شندیم می‌رفت تو نشیمن به سانلی می‌گفت: سلام! چندثانیه بعد می‌گفت داخ! و بعد دوباره می‌اومد آشپزخونه و سلام می‌کرد و داخ می‌گفت و ....هفت هشت ده باری این‌کارو تکرار کرد.
به قول مامانم مفهوم آخر‌هفته رو یاد گرفته. شنبه و یکشنبه اگر پیش تلی‌اینا نباشه، مرتب تلی و انریکو رو صدا می‌‌کنه. حال‌اونکه در طول هفته این‌کارو نمی‌کنه.
کلمه‌هایی که تازه یاد گرفته:

سلام
بادمّون: بادمجون
آرچ: قارچ
آناس: آناناس
آپل‌موس
لیمون
اینه‌هاش (دیگه نمی‌گه آننه‌دی)
بگ: برگ
پَبانه: پروانه
آژیک: ماژیک
نونه‌ای: نقره‌ای
شولبار
کِرِم
پوشک
بُتاب: کتاب (بوک + کتاب)
مایو
استخ: استخر. وقتی از جلوی خیابون استخرش برای رسیدن به مهدکودک رد می‌شیم، استخر رو صدا می‌‌کنه. همچنان پنج‌شنبه‌ها می‌ریم استخر.
اولی‌شِنِه‌ این ئت بُس [...] - آنس [...] وِخ توخ- [...] ماما: قسمت‌هایی از آهنگ Olifantje in het bos که یکی از آهنگ‌های محبوبشه (+).
پیتر پُست: آهنگ پت‌پستچی که فعلا کارتون محبوبشه.
بوبوم: به آهنگ in the jungle the mighty jungle (+) می‌گه بوبوم.
ئرگوشه گف آخ [...] وایشا [...] نترس [...] شوید

سونین

2011-01-22T23:38:00.000+01:00

سولین سه روز دیگه بیست ماهش می‌شه. خودش رو خوب می‌شناسه و هرجا عکسشو می‌بینه یا تصویرش رو تو آینه می‌بینه بهش اشاره می‌کنه و می‌گه: سونین. خوب بلده خودش، ما و گربه‌ها را به آدمهایی که می‌آن خونه‌مون معرفی کنه. می‌دونه اسم بابا سانلی‌ه اما منو فقط ماما معرفی می‌کنه.
عکس‌های تازه سولین رو اینجا ببینین.

سولین و کادوچه

2011-01-16T22:40:00.001+01:00

عکس که انریکو از سولین و آدوچه گرفته

کلمات تازه‌ای که سولین این روزا زیاد به کار می‌بره عبارتند از

اِنکی‌کو: انریکو
آهان
خیله‌خوب
قطار
اردک
آخ
شلبا: شلوار
ناف
مسباک: مسواک
کره
شال
کلاه
ماه
بوس
شب‌به: شب‌به خیر
نازی
گرنبن: گردنبند
دسبن: دستبند

تصمیم کبری

2011-01-14T12:50:00.001+01:00

صبحی وقتی می‌خواستم سولین رو بغل بگیرم که باهم از پله‌های خونه بریم پایین، با اشاره بهم فهموند که خودش می‌خواد از پله‌ها بیاد پایین. دستم رو گرفت و خیلی شمرده و با دقت اون بیست تا پله رو اومد پایین. دم در هم وقتی همینطور که دست سولین تو دستم بود می‌خواسم برم سمت دوچرخه که سوارش بشیم دستمو کشید و گفت پیاده. بعد هم تمام راه رو با هیجان و خوشحالی تا مهدکودک پیاده رفتیم. برای هر کامیون، ترم و اتوبوسی که از کنارمون رد می‌شد می‌ایستاد و اینقد نگاهشون می‌کرد که رد بشن و دور شن. همینطور برای قطاری که از بالاسرمون می‌گذشت. طبیعتا خیلی هیجان‌انگیز بود برای اینکه تا امروز من بودم که اینها رو به سولین نشون می‌دادم اما امروز اون بود که اسماشون رو صدا می‌کرد و بهم نشونشون می‌داد. بی‌اونکه وسط راه احساس خستگی کنه و ازم بخواد بغلش کنم، بیست دقیقه راه رفت. بهش گفتم خیلی به دختر با اعتمادبه‌نفسی مثل تو افتخار می‌کنم.
راه‌پله‌ای که صحبتشو می‌کنم اینه:

کلمات شیرین-۲

2011-01-10T11:55:00.001+01:00

سب:سبز
زرد
آگه: قرمز
سیاه
سبید
طوسی
گلابی
سیب
ناننگی:نارنگی
پرتغال
ماست
شام
صوبونه
آنینه: آب‌میوه
داغه
چای
نکن
حوله
درشو؟: درشو باز کن یا درشو ببند
دست؟ : دستتو بده به من
بیا
آخی
بَبو: اسم سه‌چرخه سولین
ماشین
اتوبوس
Plaam: Tram
Nog meer: بیشتر
Nog een: یکی دیگه
mag ik? : می‌شه لطفا؟
Zitten: نشستن
OpiDopi: تموم شد
Klaar: تموم شد، آماده شد
Op Lame: اصلش هست Opruimen یعنی جمع‌وجور کردن، همه‌چیز رو سر جاش گذاشتن
Adeautje: اصلش هست Cadeautje که همون کادوی تصغیر شده‌ست. از اون جایی که محبوب ترین کادوی کریسمس سولین یه قهوه‌جوش یه‌نفره برای من بوده اون قهوه‌جوش هم اسمش شده آدوچه.

فعلا اینا یادم می‌آد. سولین نوزده ماهشه. اسم تقریبا همه هم‌کلاسی‌هاش و مربی‌هاشو بلده صدا کنه.

شعر‌هایی که زیاد باهم می‌خونیم رو خیلی خوب می‌شناسه و با خوندن بعضی از کلماتش همراهی‌مون می‌کنه. گذشته از این گاهی هم که دلش می‌خواد یکی از آواز‌های محبوبش رو بخونیم، یک ‌کوچولو تیکه اولشو برامون می‌خونه که بقیه‌شو ما بخونیم. خیلی خوب همه حرفها رو چه به هلندی و چه به فارسی می‌فهمه و کارهایی که ازش خواسته‌می‌شه رو با دقت انجام می‌ده. هر کلمه‌ای که تلفظ می‌شه رو تکرار می‌کنه و بیشتر حواسش این روزا به گسترش دامنه لغاتش و یاد گرفتن رنگ‌ها جمعه. رنگ‌های آبی سبز قرمز زرد و سپید رو می‌شناسه و تو خونه یا خیابون هر چیزی با این رنگ‌ها ببینه نشون می‌ده. باقی رنگ‌ها رو وقتی ما تکرار می‌کنیم می‌گه. البته این به زبان فارسی‌ست. نمی‌دونم رنگ‌ها رو به هلندی هم داره یاد می‌گیره یا نه. باید از مربی‌ش بپرسم!

مدتیه تلفظ بع‌بعی اسم عروسک محبوبش که تو مهدنگهش می‌داره تغییر کرده. در واقع از وقتی بع‌بعی رو به عنوان عروسکی که تو مهد موقع خواب بغل می‌کنه بردم اونجا براش، به جای بع‌بعی که قدیما می‌گفت، بِ بَیی صداش می‌کنه. جمعه‌ای فهمیدم چرا. چون جفت مربیاش بع‌بعی رو اینطوری تلفظ می‌کنن!

پی‌نوشت: یادم رفت بنویسم سولین بلده از یک تا ده بشمره: ئک، دو، سه، چار، پنج، شیش، هپت، نه، ده!
حدس می‌زنم فکر می‌کنه ما هفت رو دوبار تکرار می‌کنیم و برای همین هفت دوم رو رج میزنه تا زودٰ‌تر به نه برسه. یک‌سال و نیمه که موقع داده ده قطره روزانه ویتامین د با صدای بلند این ده تا قطره رو براش شمردیم. طبیعتا حالا وقت پس دادنش بود :)

کمتر ورجه‌وورجه کن!

2010-12-26T20:42:00.003+01:00

می‌خواستم با سولین توپ بازی کنم. اما به نظر می‌اومد سولین علاقه‌ای به توپ‌بازی نداره. هی توپو می‌انداختم این‌ور اون‌ور و سولین رو تشویق می‌کردم که بندازتش به طرفم اما سولین یه گوشه وایستاده بود و منو نگاه می‌کرد. تو این میون یه‌بارم توپ خورد تو سر گینس که روی کاناپه خوابیده بود، اونم با اخم و تخم از روی کاناپه بلند شد و اومد نشست پایین پای سولین و جفتشون زل زدن به ورجه‌ورجه کردن من. چند دقیقه‌ای گذشت. سولین رفت از میون کتاباش یه کتاب برداشت آورد داد به من و به زبون خودش بهم گفت عوض این‌قد بالا پایین پریدن بیا بشین این کتابو برام بخون!

پی‌نوشت: عکس‌های تازه سولین رو اینجا می‌تونین ببینین.

خودم

2010-12-21T20:52:00.000+01:00

آخرین هفته ماه هیجدهمه. یعنی سولین یک سال و نیمشه. امشب تصمیم گرفت شلوارشو خودش بپوشه. بعد از نیم‌ساعت کلنجار رفتن با پاچه‌های شلوارش بالاخره موفق شد خودش شلوارشو تنش کنه. بی‌ اونکه کمکی از ما گرفته باشه. البته اصلا حاضر نبود ما به شلوارش دست بزنیم چه رسد به کمک. می‌دونست اول باید بشینه زمین یا روی صندلی پاچه‌ها رو پاش کنه. بیش‌تر از ده بار صندلی شو کشید بیرون از پشت میز تلاش کرد پاچه‌ها رو پا کنه نتونست، صندلی رو برگردوند سرجاش، نشست کف زمین پاهاشو دراز کرد شلوار رو گذاشت جلوش. مشکل از اونجا شروع می‌شد که برای بالاکشیدن شلوار باید سرپا می‌شد و قدری از اینکه با شلوار نیمه بالا‌کشیده بلند شه بایسته می‌ترسید. اصولا دختر محتاط و بادقتیه. بعد از اینکه چندبار شلوارمون رو از پامون درآوردیم و به‌آهستگی روبه‌روش پا کردیم، سولین هم موفق شد خودش شلوار خودشو بپوشه.
رنگ‌ها رو می‌شناسه. یه بازی داریم که اینطوریه: لیمو زرده. زرد کجاست؟ بعد رنگ‌های مختلف رو بهش نشون می‌دم می‌پرسم: این زرده؟ سولین یا سرشو به علامت نه به دو طرف تکون می‌ده و یا می‌گه نه. می‌گم: نه، این قرمزه. همینطور چندتا رنگ رو رد می‌کنیم تا می‌رسیم به زرد. با همون لحن ازش می‌پرسم: این زرده؟ با ذوق می‌گه: بعله.

کلمات شیرین

2010-12-05T07:50:00.005+01:00

مانی: ماهی
اَگوش: خرگوش
هاپو
پیشی
مِمون: میمون
بدوبدو
آنه‌دی(به کسر نون مشدد): Alsjeblieft+اینه‌هاش
بوت: توپ
نان
چای
شیر
موز
Apple
مربا
منیر: پنیر
آب
بده
اَموم: حموم
...، دو، سه
دالی
بله
نه
دست
پا
گوش
مینی: بینی
Neus
چش
لپ
لب
می‌می
آبی
الو
بابا
ماما
Op: هرخوراکی که یکی تمومش کنه
Auto
Halo
Dag
Slapen: خوابیدن

چشم‌قرمز

2010-11-23T12:59:00.000+01:00

با احتساب آخر هفته چهارروزه که سولین خونه‌ست. چشاش از اواسط هفته‌پیش قرمز شده بود و قی می‌کرد. تو خونه و مهدکودک مرتب با پنبه و آب‌جوشیده می‌شستیمشون.
پارسال زمستونم اینطور شده بود. دکتر گفت ویروسه همین با پنبه و آب‌جوشیده شستن بهترین کاره. باهاس صبر کنین خودش خوب می‌شه. مسری نیست و می‌تونه بره مهد.
پنج‌شنبه استخر نرفتیم. فکر کردم شاید برای چشاش خوب نباشه. جمعه مگی گفت دوتا دیگه از بچه‌ها هم چشاشون قرمز شده. شاید بهترباشه سولین یه مدت بمونه خونه. جمعه شب چش چپ خودمم قرمز شد و شنبه صبح از زور قی باز نمی‌شد. یک‌شنبه اون یکی چشمم همین‌طور شد.
دوشنبه-دیروز- رفتیم دکتر. گفت این دفعه باکتریاییه. به جفتمون پماد آنتی‌بیوتیک داد بمالیم به چشامون. روزی سه‌بار.
امروز-سه‌شنبه- چشای سولین دیگه قرمز نیست و قی نداره. حالا که دارم اینا رو می‌نویسم خرگوششو بغل کرده و مشغول خواب نیمروزشه.

ببخشید سولین

2010-11-16T14:30:00.000+01:00

دی‌روز دیر رسیدیم مهدکودک. تقصیر جفتمون بود. جفتمون دیر از خواب بیدار شدیم. اونوقت وقتی رسیدیم مهدکودک، من از جویس به خاطر دیر رسیدن معذرت خواهی کردم. جویس گفت که شانس آوردیم که بچه‌ها هنوز پشت میز نشستن برای میوه خوردن وگرنه سولین باید صبر می‌کرد تا خوردن گروه تموم بشه و بهتره از این به‌بعد وقتی می‌دونیم دیرمون می‌شه زنگ بزنیم خبر بدیم. گفتم حق باتوست و باز معذرت خواهی کردم. اما بعدش در کمال ناباوری و تعجب خودم دروغ دبنگ سرهم کردم و تقصیرو انداختم گردن سولین. از دی‌روز از دست خودم ناراحتم. اول اینکه هیچ نیازی به توجیه کردن و دروغ گفتن نبود وقتی قبلش اشتباهمو پذیرفته بودم و عذرخواهی کرده بودم. دوم و مهم‌تر از اون چرا تقصیرا رو انداختم گردن سولین در حالیکه خودم مقصر بودم؟ هیچ وقت دوست نداشتم تقصیر اشتباه و کم‌کاری‌هامو بندازم گردن سولین. اما در نهایت بی‌شرمی اینکارو کردم. توصیف حس پشیمانی و تاسفی که از دی‌روز گریبانم رو گرفته آسون نیست. عصر که سولین رو از مهد برمی‌داشتم ازش معذرت خواهی کردم و بعد با هم قول دادیم که تو زندگیمون تقصیرهامونو به عهده بگیریم و هروقت اشتباه کردیم درباره‌ش باهم حرف بزنیم و معذرت خواهی کنیم.
یه بلوز آبی هم کادو گرفتم براش محض نشونه. اما هنوز مطمئن نیستم متوجه عمق ایراد کارم شده باشه. برای همین اینجا می‌نویسمش تا وقتی که خودش بخونه من چه اشتباه بدی کردم و خودش بهم بگه خوب از پس قولمون براومدیم.

حافظه موسیقی

2010-11-06T17:56:00.002+01:00

یک سری لالایی در یوتیوب به زبانهای مختلف اما به سبک نقاشی یکسان وجود دارد. سولین همیشه مبهوت پخش این لالایی‌ها می‌شود. بعضی‌هایشان را بیشتر از سی چهل بار دیده است. یکی شان به زبان ترکی است. با دندینی دندینی شروع می شود و به پیش پیش پایان می‌یابد.
مدتی بود که سولین سعی داشت آوازهایی که مادرش زمزمه می‌کرد را تکرار کند. یک بار من هم خواستم با ترانه این لالایی ترکی قدرت تکرار آوازش را امتحان کنم. وقتی شروع به خواندن دندینی کردم گوشهایش تیز شد. باز تکرار کردم و سولین ساکت بود. بعد از چند لحظه مکث سولین خواند: پیش پیش...
این طور بود که به وسعت حافظه کودک ایمان آوردیم. و اینکه نواها را هم مانند اجسام و تصاویر طور دیگری حس می‌کند.

زیرآبی

2010-10-28T21:32:00.000+02:00

امروز مربی شنای سولین‌اینا دوربین زیرآبیشو آورده بود و دوتا عکس ازمون گرفت. با سری جدید عکس‌هاش گذاشتم تو آلبومش: اینجا

آبی آبی‌تر

2010-10-25T20:45:00.001+02:00

یواش یواش مفهوم رنگ‌‌ها واضح‌تر می‌شه. از چندماه پیش که سولین صاحب یه سری مدادرنگی شد، مداد آبی از همه بیشتر تو دستش بوده و هست. اینو از مقایسه نوک مداد ‌آبی با بقیه مدادها به خوبی می‌شه حدس زد. تازگی هم صاحب یه بلوز آبی شده که از همه لباس‌هاش بیشتر دوستش داره. وقتی کثیفه از لابه‌لای رخت‌چرکها می‌کشدش بیرون که بپوشه. وقتی روی بند آویزونه که خشک بشه از روی بند برش می‌داره که بپوشه. وقتی چرک می‌شه حاضر نیست از تنش دربیاره....
می‌رقصه دخترکم. امروز مارخو از سولین، لوتا، کریستابل و یوهانا در حال رقص فیلم‌گرفته بود و نشونم داد. مارخو صدای موزیک رو بلندتر کرده بود و سولین شروع کرده بود به قر دادن. بعدم دست دخترها رو گرفته بود و اونارو هم به رقص درآورده بود. تازگی روی نوک پنجه پا راه می‌ره.
همچنان عاشق آب‌بازی و شنای پنج‌شنبه‌هاست. خیلی خوب می‌تونه خودش رو سفت بگیره. گاهی تو کم عمق می‌گذارم خودش از ریسک کردن لذت ببره.

آواز

2010-10-18T11:50:00.000+02:00

داشتم آواز می‌خوندم، مدتی گذشت تا متوجه شدم سولین زیر پای من نشسته و داره سعی می‌کنه مثل من لالای لالای آهنگ رو بخونه.
سولین شونزده ماهشه. جمله نمی‌گه ولی کلمه می‌گه.
تازگی از مامانی (مامان من) چشمک زدن یاد گرفته. تقریبا اعضای صورت رو می‌شناسه.
به ترکیب تصاویر رنگی متحرک و موسیقی علاقه زیادی داره و با سری دی‌وی‌دی‌های بیبی اینیشتین خیلی کیف می‌کنه.

پا

2010-10-01T10:37:00.000+02:00

کلمه پا برای سولین کلمه مهمیه و با جدیت تلفظش می‌کنه. وقتی می‌خواد جورابشو براش درست کنیم می‌گه پا. وقتی چسب کفشش باز می‌شه و می‌خواد براش ببندیم می‌گه پا.
دی‌روز عصر که رفتم سولین رو از مهد بردارم، لوتا یه لنگه جورابش دستش بود اومد طرف من، جورابشو بهم نشون داد و خیلی جدی بهم گفت پا! با خودم فک کردم تو این اتاق الان فقط من و سولین و لوتا می‌دونیم پا یعنی چی.

اولین تعطیلات تابستانی

2010-09-01T22:48:00.000+02:00

سولین اولین تعطیلات تابستونیشو خیلی خوب شروع کرد و خیلی بهتر تموم کرد. اون وسطها یه کم گرما‌زده شد و دندون درد گرفت اما خیلی زود روال جدیدشو پیدا کرد و از زندگی بی‌برنامه مثل ما لذت برد. بعلاوه که کلی آزادی داشت برای تو طبیعت چرخیدن و با جک و جونور‌ها بازی کردن.
امروز دقیقا یک سال شد که سولین می‌ره مهدکودک.
قراره درست روز دفاع من عکاس بیاد مهدکودک از بچه‌ها عکس بگیره. امروز یه سری لباس شاد و رنگی براش گرفتم که تو عکس خوب بیفته. عکسی که شش‌ماهگیش تو عکاسی سر خیابون گرفتیم و حق چاپشو دادیم به عکاس، عکاسه بزرگ کرده گذاشته تو ویترین مغازه‌ش. تا حالا دوتا از مامان‌های مهد بهم گفتن که عکسه رو دیدن و ذوق کردن که اینکه سولین خودمونه.

غذای بچه بالای یک سال

2010-08-09T16:44:00.001+02:00

دستور غذای ماکارونی با سس ماهی آزاد رو تو آشپزخونه بخونید.

غذای بچه:معرفی غذا به نوزاد

2010-08-05T22:06:00.000+02:00

این اسم پستیاست که تو آشپزخونه درباره غذای بچه‌ نوشتم. تصمیم دارم گاه و بیگاه تو آشپزخونه درستور غذاهایی که تا حالا برای سولین درست کردم رو بگذارم. لینک غذاهای آشپزخونه تو نوار بغلی هست. خواستین، بعضی وقتا یه نگاهی بهش بندازین.

آخرین روزهای جولای دوهزار و ده!

2010-07-30T10:18:00.000+02:00

امروز سولین برای اولین بار تو عمرش می‌ره آرتیس(باغ‌ وحش آمستردام). در واقع الان که دارم اینا رو می‌نویسم چه بسا جلوی قفس میمونا وایستاده باشه و از ذوق و خوشی مشغول پا کوبیدن و جیغ کشیدن باشه. صبح چندتا از مامانا وقتی از بچه‌هاشون تو مهد خدافظی می‌کردن بهشون گفتن: یادت نره مامانو تو باغ وحش پیدا کنی؟! شوخی یخی بود به نظرم. جویس مربی خردسالان گفت خیلی پیش می‌آد جلوی قفس میمونا بچه‌ها جیغ می‌کشن: بابابزرگ! یا مامان بزرگ! یا مامان یا بابا! بعد که ازشون می‌پرسی کو؟ با انگشت میمونو نشون می‌دن. چه‌ می‌دونم. خب اینم یه راهیه برای تقویت شوخ طبعی.
حالا که سولین بزرگترشده و مسلط‌تر راه می‌ره حس غریبی‌‌شم کمتر شده. صبا وقتی وارد مهدکودک می‌شیم، قدماشو تند می‌کنه که بپره تو بغل مربیش که رو زمین با دستای باز چمپاتمه زده ته راهرو منتظر سولین. خیلی صحنه دلپذیریه. گاهی از پشت پنجره مهد که به کوچه باز می‌شه باهاش خداحافظی می‌کنم و با دست براش بوس می‌فرستم. امروز دیدم اونم در جواب بوس دستی من دستشو برد دم دهنش :) تازگی وقتی بهش می‌گیم بوس؟ صورتشو می‌چسبونه به صورتمون که بوس بستونه.
می‌دونه که داخ و خدافظ جفتش یه معنی داره. اما داخ گفتنو به خدافظ گفتن ترجیح می‌ده و در جواب خدافظ دستشو تکون می‌ده و داد می‌زنه داخ! می‌دونه که بوس و کوس هم جفتش یه معنی می‌ده. وقتی مربیشا می‌گن کوس(کوسیه: بوس کوچولو) همونکاری رو می‌کنه که وقتی ما بهش می‌گیم بوس.
فعلا علاقه زیادی به شیر نداره. شاید یکی دو قلوپ در روز! اما ماست و کوارک و فلا و پنیر بد نمی‌خوره. عاشق تخم‌مرغه و تقریبا همه غذاها رو دوست داره. نون رو به هر اسنک دیگه‌ای ترجیح می‌ده و تازگی دوست داره وقتی ما سالاد می‌خوریم گوجه خیار بخوره.

خودم

2010-07-26T22:29:00.000+02:00

معمولا بچه‌های بین دوازده تا پونزده ماهه معروفن به بچه‌های خودخواه. تو این بازه سنی بچه‌ها فکر می‌کنن مرکز دنیان و همه‌چیز و همه‌کس مال اونهاست. طبیعی هم هست. تازه راه افتادن و دنیا رو تازه کشف کردن. سولین هم از این قاعده مستثنی نیست. هر چند روز یه بار سر مربی‌ش با باقی بچه‌ها گلاویز می‌شه. چند روز پیش مگی می‌گفت سولین از صبح چسبیده بود به من و نمی‌گذاشت هیچ بچه دیگه‌ای بهم نزدیک بشه. تمام روز هم دنبال من راه می‌افتاد و یه لحظه هم منو تنها نمی‌گذاشت. امروزم مارخو می‌گفت دم اومدن من سولین و کریستابل سر مارخو حرفشون شده. جفتشون می‌خواستن تو بغل مارخو بشینن و برای این منظور با هم کلنجار می‌رفتن. کریستابل دو سه ماهی از سولین بزرگتره. آخرش مارخو گفته یکی‌تون روی این پام بشینین یکی‌تون روی اون پام. اما کریستابل سولین رو از روی پای مارخو هل داده پایین! چند روز پیشا گاری سولین رو که دیگه تو خونه باهاش بازی نمی‌کرد بردیم مهدکودک. سولین از در مهد تا توی اتاقشون خودش گاریشو هل داد. هم زمان با ما کریستابل و مامانش هم رسیدن. کریستابل تا گاری رو دید ذوق کرد. سولین که گاری رو گذاشت تو اتاق کریستابل دوید گاری رو گرفت و شروع کرد با ذوق هلش دادن. سولین که تا اون روز گاریشو دست کس دیگه ای ندیده بود، از اینکه یکی دیگه داره گاریشو هل می‌ده ناراحت شد و گریه‌ش دراومد. در عوض کریستابل دیگه مامان و غصه خدافظی یادش رفت. فکر کنم اون روز از معدود روزایی بود که مامان کریستابل زود و سریع رفت سرکارش.

این روزا سولین خیلی مشغول سردرآوردن از چند و چون کاراست. صبحی داشت سعی می‌کرد خودش جورابشو بپوشه. یادش مونده بود که ما اول کش بالای جورابشو از هم باز می‌کنیم بعد جورابو پاش می‌کنیم اما یادش نبود پاکردنش چه‌طوریه. فیلمشو گذاشتم اینجا.

شنبه‌ای هم دسته سه‌چرخه‌ش دراومده بود، خودش سعی می‌کرد بگذاره سرجاش. فیلم اینم گذاشتم اینجا.

دست آخر اینکه سولین دیگه شیرمن و شیشه رو گذاشته کنار و از تو لیوان شیر می‌خوره. چند روز پیشا برای اولین بار خودش بستنی چوبی گرفت دستش و شروع کرد به لیس زدن.

کک به تنور، ماما در به در، بابا ساک به پشت

2010-07-20T22:47:00.000+02:00

دو هفته‌ای که گذشت برای سولین هفته‌های عجیبی بود. تو هفته اول من مشغول یه کارگاه بودم تو یه شهر دیگه ولی سانلی آمستردام بود. هفته دوم سانلی هم رفت یه کنفرانس تو فرانسه. منم که کارگاه می‌رفتم همچنان. اینجا بود که تلی و انریکو اومدن خونه ما موندن و شدن مامان بابای سولین برای یه هفته. عکس‌هایی که تلی و انریکو از سولین گرفتن رو گذاشتم تو وبسایتش.
سولین خودش با قاشق و چنگالش غذا می‌خوره. از تو لیوان نوشیدن هم براش عادی شده و دیگه آب از دور و بر لبه لیوان نشت نمی‌کنه به لباسش. مگه اینکه بازیش بگیره و بخواد تو آب فوت کنه و قل‌قل آبو دربیاره.

کتابخوانی و نقاشی

2010-07-14T22:36:00.001+02:00

سولین یاد گرفته مداد دستش بگیره و کاغذ خط خطی کنه. اولین باری که مداد دادم دستش که نقاشی کنه، خودم پای کامپیوتر بودم. از تو جامدادی بغل کامپیوتر یه مداد رنگی دادم دستش. حواسم نبود که مداد آبرنگی بود. وقتی بعد از مدتی برگشتم ببینم سولین مشغول چه‌کاریه دیدم نه تنها کاغذ رو رنگ کرده بلکه دور دهنشم رنگی شده :) عکسش اینجاس.
تازگی وقتی می‌شینیم باهم کتاب بخونیم، انگشت اشاره منو می‌گیره و می‌گذاره روی عکس‌های مختلف :)
غیر از عکس بانوی نقاش، یه عکس دیگه هم گذاشتم تو آلبوم عکساش که نشون می‌ده چرا گربه‌ها هنوز باهاش دوست نشدن!

نقاشی مامان سولین از دخترکش درحال رقص

2010-07-02T10:58:00.000+02:00

جشن ملیت‌های مختلف روز آخر ماه جون در مهدکودک سولین

2010-06-30T21:45:00.001+02:00

فیلم کوتاهی از امروز صبح که سولین را با لباس محلی بردم مهد‌کودک
فیلمکی از رقص سولین و خاله مارخو
فیلمکی از راه رفتن سولین با لباس محلی‌ش
دو سه تا هم عکس از سولین و لباسش تو وبسایتش گذاشتم.

تابستانه

2010-06-28T16:00:00.000+02:00

پنج‌شنبه‌ صبح‌ها می‌رویم استخر. سولین مثل بیشتر بچه‌ها عاشق آب و آب‌بازی ست. توی کلاس اینقدر از حرکات و بازی‌ها لذت می‌برد و از خوشی و ذوق جیغ می‌کشد که باقی بچه‌ها و پدرومادرها هم ذوق می‌کنند. دی‌روز سولین برای اولین بار رفت دریا. اینقدر با آب‌بازی ذوق کرده بود که علاقه چندانی به ماسه‌بازی از خودش نشان نداد. تمام راه برگشت به خانه را هم روی دوچرخه خوابید.
این چهارشنبه جشن ملیت‌های مختلف است در مهدکودک سولین. قرار است هرکس لباس محلی کشورش را بپوشد و با خودش موسیقی رقص و غذای محلی‌ش را ببرد مهدکودک. به لطف خاله اندیشه سولین امروز صاحب یک دست لباس محلی خوش‌رنگ و زیبا شد.

تعادل و شکیبایی

2010-06-06T23:07:00.000+02:00

چند هفته ای‌است که حس می‌کنم سولین مفهوم شکبایی و انتظار را می‌فهمد. مثلا زمانی که بی‌حوصله است و بی‌تابی می‌کند اگر تصمیم به بیرون رفتن بگیریم و داخل باگی‌اش بنشانیمش با اشتیاق و آرامش منتظرمان می‌شود تا ما هم آماده بیرون رفتن شویم. یا زمانی که از گشنگی غر می‌زند، با نشستن پشت میز آرام می‌گیرد و منتظر غذایش می‌شود. البته صبرش مانند بزرگترها حدی دارد. شاید هم این نشانه بردباری‌اش نباشد و فقط به ارتباط یک عمل و پیامدهایش پی برده باشد.
بالاخره موهای دختر هم با فشار ‌لبه‌های قیچی آشنا شدند و اولین دسته از چتری‌هایش را در حمام چیدیم تا دیگر دیدش را محدود نکنند. این دسته مو در نقاشی روبرو جاودانه شدند.
بعد از چندین هفته راه رفتن با کمک دو دست و دوسه هفته قدم زدن با اتکا به یکی دو انگشت، سولین امروز اولین مسافت بیش از یک گام را به تنهایی روی دو پا پیمود. مشابه یکی از شنیده‌هایمان این اتفاق در خانه خودمان نیافتاد. مهمان بودیم و شاید فضای تازه خانه میزبانمان سولین را به ذوق گشت و گذار آورد. هر چند بانو به ما لطف کرد و وقتی برگشتیم چند قدمی هم برای دوربین رژه رفت تا این اتفاق در همان روزش ثبت شود.

سولین یک سالش شد

2010-05-25T22:55:00.000+02:00

امروز تولد سولین بود. یک شنبه تولدشو تو پارک گرفتیم. دی‌شب هم برای بچه‌های گروهشون کادو بسته‌بندی کرده بودم و امروز گذاشتم تو صندوقاشون. کیکی هم برای مربی‌هاشون بردیم. براش یک تاج کاغذی درست کرده بودن و کادو بهش وسایل شن‌بازی دادن. یک ساله شدن سولین رو با کمک مارخو، جون و مگی به این خوبی و روونی اتفاق افتاد. الان که دارم اینا رو می‌نویسم سولین یک سال و چهل دقیقه‌ست که به دنیا اومده.

دو قدم تا راه رفتن

2010-05-20T22:01:00.000+02:00

سولین مفهوم تو و بیرون و بالا و پایین رو می‌فهمه. چیزایی که دور و برش هستن رو با دقت تو هم فرو می‌کنه و بیرون می‌کشه. وقتایی که می‌آد تو آشپزخونه معمولا با وسایل آشپزخونه بازی می‌کنه. من یکی از کابینت‌های پایینی رو پر کردم از وسایل آشپزخونه بی‌خطر مث سبد و بطری و قیف و کاسه کوزه که می‌کشدشون بیرون و باهاشون بازی می‌کنه. تازگیا امتحان می‌کنه ببینه سبد تو بطری می‌ره یا نه. کاسه کوچیکا تو سبد بزرگا می‌رن یا نه. تو آشپزخونه که می‌آد از بازی با آهنرباهای روی یخچال هم خوشش می‌آد. تولدی براش یه سری جک جونور آهنربایی گرفتیم که روی یخچال باهاشون بازی کنه. فعلا آهنرباهاشونو امتحان می‌کنه و هی از روی یخچال برشون می‌داره یه دور تو دهنش می‌چرخونتشون و دوباره می‌چسبونتشون رو یخچال. با اینکه کمتر از دو سه ماه پیش از حس چشاییش برای شناخت دنیای دور و برش استفاده می‌کنه اما هنوزم نقش این حس در کشف دنیای اطرافش انکار ناپذیره. با اینکه یک‌ماهی هست شن‌بازی کردن هم به باقی تفریحاتش اضافه شده اما آخر هفته که برای اولین بار رفته بودیم تو حوضچه شن پارک پایین خونه‌مون باز اول یه مشت شن خورد. احتمالا چون محیط براش تازه بود.
یواش یواش شیرگاو هم به لیست غذاهای سولین اضافه شد. با این حساب تنها چیزی که هنوز نخورده عسله که به خاطر حساسیت‌برانگیز بودن شدیدش توصیه می‌شه تا دوسالگی به بچه معرفی نشه. تخم‌مرغ به خصوص املت خانوم ژولیا رو خیلی دوست داره و به راحتی یه تخم‌مرغ کامل می‌خوره. علاقه چندانی به مزه شیرین نداره. بین مربا و پنیر تا حالا همیشه پنیر رو انتخاب کرده. بین نون و بیسکوییت هم نون همیشه برنده‌ست. زیتون، رازیانه، بروکلی، فلفل دلمه‌ای و گوجه فرنگی رو هم با علاقه می‌خوره.
مدتیه که می‌تونه به راحتی از حالت نشسته بدون کمک دست یا وسایل دیگه بلندشه وایسته. این هفته مهارت بیشتری پیدا کرده و موقع بلند شدن اسباب‌بازیشو هم با خودش برمی‌داره. امروز عصر دو سه قدم هم راه رفت به تنهایی.
سه شنبه تولد یک‌سالگی سولینه. زمان خیلی زود گذشت. خیلی هم خوب گذشت. خانواده کوچولوی سه‌نفر و دوگربه‌ای مونو بی‌نهایت دوست دارم.

بازهم امور فرهنگی

2010-05-17T12:33:00.000+02:00

سولین عضو کتابخانه شهر شد. (عکس ازاینجا)

چه اهمیت دارد؟

2010-05-16T11:15:00.001+02:00

عکس از اینجا

نکنید مادر جان. نکنید. اینقدر وقتی بچه‌ای را می‌بینید درباره اینکه به مادرش شبیه است یا پدرش مطلق حرف نزنید. در نظر بگیرید که شما فقط یک شات از یک پروسه هرلحظه در حال تغییر را دیده‌اید و نظرتان خیلی جای اما و اگر دارد. یک بار پیش خودتان فکر کنید دوست دارید درباره بچه‌‌(احتمالی) خودتان اینطور اظهار نظر کنند؟ خوب است کسی تو صورتتان لبخند بزند و بهتان بگوید اصلا به شما نرفته؟ حال آنکه به نظر شما لاله گوش بچه‌تان یا مثلا ناخن انگشت کوچیکه پای چپش شبیه شماست؟ فرض کنید شما یک عمر آرزو داشتید لبهای بچه‌تان وقتی می‌خندد به زیبایی لبهای همسرتان شود آنوقت یک نفر که سر جمع ده ساعت هم همسرشما را ندیده برگردد بگوید لب و دهن بچه‌ کپی خودته! وقتی اینقدر با اطمینان نظر می‌دهید صدای تپ و تپ ضربان قلب مادر پدر را هم می‌شنوید؟ اصلا از خودتان پرسیده‌اید چه اهمیتی دارد بچه شبیه کی باشد؟

حالا گذشته از این، عکس‌های تازه سولین را دیده‌اید؟

امور فرهنگی

2010-05-11T23:41:00.000+02:00

این هم کاردستی سولین که توی مهدکودک همراه مربی‌هاش برای روز مادر(دومین یکشنبه ماه می) درست کرده بود.
امروز هم یک اثر هنری بزرگ، تقریبا دوبرابر این اما با سبک کوبیسم درست کرده بود که توی راهرو روی دیوار نمایشگاه کاردستی بچه‌های مهدکودک آویزون بود . خاله مگی گفت کلی موقع خلق اثر از سولین بانو عکاسی کردن که به محض اینکه عکس‌ها دستم برسه می‌‌گذارمشون اینجا.

با سولین کتاب می‌خونیم. حالا که داره به زبون خودش حرف می‌زنه این کار لذت بیشتری داره چون یهو موقع کتاب خوندن سر صحبت رو باز می‌کنه. یه فیلم کوتاه از این قضیه می‌گذارم اینجا.
این یکی دو روز آخر هفته کتاب یوسف‌آباد خیابان سی و سوم رو می‌خوندم. البته حوصله‌م رو سر برد و بیشترشو رج زدم. خیلی سطحی اومد به نظرم. برام عجیبه که به چاپ دوم رسیده.

پیمان‌نامه حقوق کودک

2010-05-07T11:38:00.001+02:00

بند ۱
هر انسان زیر ۱۸ سال کودک تعریف می‌شود.

بند ۲

کودکان از هر رنگ و نژاد و جنسیت و زبان و مذهب و ... هر مشخصه دیگری که باشند باید یکسان درنظر گرفته‌شوند.

بند ۳

در هر فعالیت و تصمیم‌گیری که به کودکان مربوط می‌شود درنظر گرفتن منافع کودک اولین ضرورت است.
بندهای ۵ و ۱۸
کشورهای عضو موظفند به تمامی حقوق کودک و والدین احترام بگذارند.
بند ۶

زندگی، بقا و پیشرفت حق طبیعی هر کودک است.

بندهای۷ و ۸

هر کودکی حق دارد نام و ملیت مشخص داشته باشد. بلافاصله بعد از به دنیا آمدن، پدر و مادر شما باید برایتان "شناسنامه" بگیرند.

بند ۹ و ۱۰
هیچ کودکی نباید برخلاف میلش از والدینش جدا شود و باید به او اجازه{عبور از مرزهای بین‌المللی } داده شود تا به خانواده‌ خود ملحق شود.

بندهای ۱۲ تا ۱۴

کودکانی که می‌توانند نظرشخصی خودشان را بیافرینند حق بیان نظرات، حق آزادی تفکر، آگاهی(conscience) و مذهب دارند.

بند ۱۶

هر کودکی حق دارد از حریم شخصی برخوردار باشد. هیچکس نمی تواند بدون اجازه او یا غیرقانونی در امور خصوصی، خانوادگی و شخصی او دخالت کند.

بند ۱۷

همه کودکان حق دارند به اطلاعات مناسب دسترسی داشته‌باشند.

بند ۱۹

باید از کودکان دربرابر آسیب یا مورد بهره‌کشی حمایت کرد. این شامل بهره‌کشی جنسی تحت حمایت والدین یا سرپرست دیگر نیز می‌شود.

بندهای ۲۰ و ۲۱

کودکانی که به هر دلیلی والدین خود را از دست داده اند، حق دارند از وجود یک سرپرست مناسب بهره مند شوند.

بند۲۲

هر کودکی که به ناچار وطن خود را ترک کرده باشد و به یک کشور جدید پناهنده شود، باید در کشور جدید بتواند مثل بقیه کودکان زندگی کند.

بند ۲۳

برخورداری از شرایط مناسب زندگی حق هر کودک است. اگر کودکی معلولیتی دارد، حق دارد از امکانات مناسب بهداشتی و خدمات اجتماعی بهره‌مند شود.

بند ۲۴

هیچ کودکی نباید از دسترسی به مراقبتهای بهداشتی، پیشگیری از بیماری و خدمات پزشکی محروم باشد. اطرافیان باید بیشترین توجه را به دسترسی شما به مواد غذایی مقوی و آب نوشیدنی سالم داشته‌باشند.

بند ۲۵

اگر سرپرستی کودکی باید به خانواده‌ای سپرده‌شود، دولت موظف است پس از تحقیق کافی، خانواده‌ای مناسب برای کودک انتخاب کند و بعد از آن، به طور منظم شرایط او را مورد ارزیابی قرار دهد.

بند ۲۶

این حق هر کودک است که در تمام دوران کودکی از خدمات بیمه اجتماعی برخوردار باشد.

بند ۲۷

همه کودکان حق دارند از شرایط مناسب زندگی برخوردار باشند. حق دسترسی به شرایط مناسب برای شکوفایی توانایی‌ها و رشد جسمی، ذهنی، معنوی، اخلاقی و اجتماعی حق همه کودکان است.

بندهای ۲۸ و ۲۹

آموزش حق همه کودکان است. دولت‌های متعهد موظفند امکانات آموزشی مناسب برای همه کودکان فراهم کنند.

بند ۳۰

کودکان اقلیت قومی، مذهبی و ملیتی نباید از حق بهره‌گیری از فرهنگ، مذهب و زبان خود محروم شوند.

بند ۳۱

دولت‌ها موظفند حق استراحت و تفریح وبازی کودکان با یکدیگر و فعالیت‌های آموزشی مناسب سنشان را به رسمیت بشناسند.

بندهای ۳۲ و ۳۶

کودکان باید در قبال بهره‌کشی اقتصادی کار{سخت} و سایر شکل‌های بهره‌کشی حمایت شوند.

بند ۳۳

دولت‌ها موظفند کودکان را دربرابر استفاده غیرقانونی از مواد مخدر و به‌کار گرفتن آنها در فرایند تولید و قاچاق مواد مخدر حمایت کنند.
بند ۳۴
دولتها باید کودکان را دربرابر تمام صورت‌های بهره‌کشی جنسی و آزار جنسی حمایت کنند.

بند ۳۵

دولت‌ها موظفند کودکان را در قبال کودک‌دزدی و خرید و فروش کودک به هر نحوی حمایت کند.
بند ۳۷
هیچ کودکی نباید مورد شکنجه و بدرفتاری قرار بگیرد. هیچ کودکی نباید از حقوق خود به شکل غیر‌قانونی منع شود.

بند ۴۰

اگر کودکی به قانون شکنی متهم شد، تا وقتی که گناهکاری او طبق قانون ثابت نشده است، باید بی‌گناه فرض شود. حبس کودکان بزهکار باید به عنوان آخرین راه و برای کوتاه‌ترین زمان ممکن باشد.

منبع:

جامعه مجازی کودکان و نوجوانان ایرانی : متاسفانه ترجمه حقوق کودک در این سایت به نظر من بسیار مغرضانه و بعضا اشتباه است.

نمایش اسلاید پیمان حقوق کودک (قسمت دوم)

نمایش اسلاید پیمان حقوق کودک در سایت یونیسف(قسمت اول)

اولین کادوی روز مادر عمرم

2010-05-06T22:31:00.000+02:00

یک مقوای زرد روشن قطع A4، وسطش جای دوتا کف دست سبز رنگ، دور تا دور مقوا گلهای ریز پنج‌پر سفید با جای انگشت‌های سفید. بین دوتا جای کفت دست با ماژیک سرخ نوشته شده:

برای مامان عزیزم

و جایی پایین‌تر لای گل‌های سفید نوشته شده:

بوس آبدار از طرف سولین

کاردستی رو امروز کادو پیچی‌ شده از توی صندوق پست سولین تو مهدکودک برداشتم و تا حالا چهل دفعه جای کف دستای گل دخترک رو بوس کردم.

بع‌بعی

2010-05-03T23:33:00.000+02:00

این هم فیلم بازی کردن سولین و مامانش با بع‌بعی‌ها

دی‌روز دندون نیش سمت چپ فک بالای سولین جوونه زد.
امروز صبح که سولین رو گذاشتم مهد رفت سروقت سرسره. یه خورده دو دل بالای سرسره نشست اما وقتی دید خاله مگی نشسته پایین سرسره و بغلشو براش باز کرده یک دله شد و خودشو چرخوند که سرش اولین قسمتی باشه که می‌آد پایین. بعدم با شکم سر خورد و صاف رفت تو بغل خاله مگی.

اولین روز ملکه سولین

2010-05-02T23:36:00.001+02:00

این هم یک گزارش تصویری از اولین روز ملکه سولین. به هر سه ما خیلی خوش گذشت.

می‌خواهم راه بروم

2010-04-27T23:25:00.000+02:00

سولین از دی‌روز دوازده ماهگی‌شو شروع کرد. زمان خیلی زود می‌گذره. رفته بودیم شنبه‌ای مهمونی. یه مامان و بابا با یه بچه یک ماهه هم بودن. هرچی زور زدم حافظه‌م یاری نکرد سولین یه‌ ماهه چطوری بود! خوبه که عکس و نوشته دارم از اون موقع!!!
مربی سولین دی‌روز تعریف می‌کرد که یکی از هم‌گروهی‌های سولین رو به خاطر اینکه بچه‌های کوچیک‌تر رو اذیت می‌کرده دعوا کردن و بهش گفتن برو روی اون صندلی بشین و به کارت فکر کن. اونم رفته رو صندلی نشسته و پقی زده زیر گریه. اونوقت سولین یه نگاهی به اون انداخته، یه نگاهی به خاله مگی و اونم پقی زده زیر گریه! خاله مگی هم کلی براش توضیح داده که اون بچه چرا داره گریه می‌کنه و سولین دلیلی برای ابراز همدردی نداره!
مربی‌های سولین متفق‌القولند که سولین اراده آهنینی داره برای رسیدن به اونچه که می‌خواد. مثلا الان که می‌تونه خودش رو پای خودش وایسته و با دست گرفتن به اثاثیه راه بره، بیشتر وقتشو تو روز صرف تمرین راه رفتن می‌کنه و در این امر از هیچ کار خطرناکی فروگذار نمی‌کنه. طوری ‌که تازه وقتی می‌خوابه مربی‌ها می‌تونن نفس راحت بکشن و با دل قرار به کارهای دیگه برسن. خاله مگی‌ می‌گه من تلفن رو دم دستم گذاشتم که به محض اینکه سولین اولین قدمشو برداشت بهتون زنگ بزنم و خبرتون کنم.

سولین بزرگ می‌شود!

2010-04-21T23:48:00.000+02:00

به نظر می‌رسه سولین علاقه چندانی به بازی میون بچه‌های کوچیک‌تر از خودش نداره. بیشتر اوقاتش رو با بچه‌های بزرگتر تو نیم‌طبقه بالایی می‌گذرونه. به خصوص که دیگه یاد گرفته راحت از پله‌ها بالا بره و از سرسره سر بخوره بیاد پایین. طبیعتا دلیل دیگه‌ش اینه که مخزن اسباب‌بازی‌ها اونجاست. وقتی هم که هوا خوبه و بچه‌ها اوقاتشون رو تو حیاط می‌گذرونن سولین ترجیح می‌ده بره تو زمین شن‌بازی و اونجا بازی کنه. عصری که رفتم دنبالش یه سه‌چرخه رو داشت توی شن‌ها خوشحال برای خودش هل می‌داد.

وبسایت سولین رو به‌روز کردم. عکس‌های تازه‌شو اینجا ببینین.

ژوبی ژوبی

2010-04-19T22:53:00.000+02:00

زمان به سرعت می‌گذره. پارسال این موقع‌ دو روز بود مرخصی‌ زایمانم شروع شده بود و حالا سولین یواش یواش داره راه می‌افته! سولین ازمون به عنوان گاری استفاده می‌کنه. دستامونو محکم می‌گیره و می‌کشدمون اون‌ سمتی که خودش دوست داره. تو این میون اگه یه‌وقت ما بخواهیم یه سمت دیگه‌ای بریم که مثلا به کارمون هم رسیده باشیم و بانو تمایلی به رفتن به اون سمت نداشته باشن محکم پاهاشونو به زمین فشار می‌‌دن و دستمونو به سمت مطلوبشون می‌کشن.
این روزها خیلی بیشتر با لحن حرف زدن صداهای مختلف از خودش درمی‌آره سولین. از بین صداها هم علاقه‌ی ویژه‌ای به صداهای ز، ژ و س داره و زیاد ازشون استفاده می‌کنه.
یازده ماهش به زودی تموم ‌می‌شه. هفته پیش نوبت واکسن و چک‌آپش بود. ده و نیم‌کیلو وزن و هفتاد و پنج سانت قدشه. یه سالش که شد منحنی تغییر وزن جفتمونو تو این یه سال می‌گذارم اینجا.

سولین چهارزانوی کتاب‌خون!

2010-04-10T10:35:00.001+02:00

سولین و دوستش لوتا مشغول بالا رفتن از پله‌های اتاقشون تو مهدکودک

2010-04-09T10:35:00.000+02:00

بازم عکس

2010-03-31T23:47:00.000+02:00

از هفته آینده سولین هر روز به مهد‌کودک خواهد رفت. امروز آخرین روزی بود که بانو خانه می‌ماند. باشد که دوستان بیشتری در مهدکودک پیدا کند و از هر روزش لذت ببرد. به طور معمول ذوق زیادی برای مهد رفتن از خودش نشان می‌دهد. آنجا با دخترکی که یک ماه از خودش بزرگتر است جورش جور شده و کلی باعث تفریح مربی‌هایشان می‌شوند بس که همه‌ش می‌خواهند کار همدیگر را تقلید کنند.
لثه فک پایین سولین جا‌به‌جا سفید شده. معلوم است دندانها دارند تلاش ‌می‌کنند بزنند بیرون.
عکس‌های تازه سولین را اینجا ببینید.

Soline and her wooden tricycle

2010-03-30T23:21:00.001+02:00

سولین داره سعی می‌کنه با عیدی‌ش بازی کنه.

وب‌سایت سولین به‌روز شد

2010-03-27T22:52:00.000+01:00

عکس‌های سولین

اولین عید نوروز سولین

2010-03-21T11:56:00.000+01:00

اولین عیدی سولین یه سه‌چرخه چوبی بود. خیلی ازش خوشش اومد و سریع سوارش شد. فکر می‌کردیم برای پیاده‌شدن دچار مشکل بشه اما خانوم بلد بود چطور پاشو از اونطرف سه‌چرخه بیاره این طرف و پیاده بشه. کار کار مهدکودکه فکر کنم.

یواش یواش داره بابا می‌گه البته همچنان دَ دَ به جفتمون هم می‌گه. اما به نظرم می‌آد داره سعی می‌کنه کلمات بیشتری ادا کنه. مثلا امروز گینس رو چیزی شبیه گی صدا می‌کرد. یه عروسک گاو داره که اسمش رو گذاشته ستاره. به عروسک کوتوله شخصیت پری و هفت کوتوله‌ش هم میگه حاجی گوجی.

ریتم و تم حرف زدن ها رو خیلی خوب تکرار می‌کنه. کلا فکر می‌کنم یاد گرفتن آهنگ حرف زدن خیلی راحت تر از خود حرف زدنه.

حرف موسیقی شد، هفته پیش یه طبل گرفتیم برای سولین از بازار هرکی هرچی نمی‌خواد بفروشه‌ی محل. فعلا چوبهای طبل رو از خودش بیشتر دوست داره. طبیعتا چون می‌تونه بکنه تو دهنش. اما یواش یواش صدای زیلوفونش رو می‌تونه دربیاره. یعنی لحظاتی هست که از گاز گرفتن مضراب زیلوفونش منصرف می‌شه و می‌کوبتش روی میله‌ها و از صداش لذت می‌بره. ما هم همینطور.

کارهاش روی برنامه و نظم پیش می‌ره. طوری که ما می‌تونیم کارهامونو با ریتم سولین تنظیم کنیم. مثلا دیروز که آخرین روز سال بود سولین طبق معمول صبح حول و حوش هفت بیدار شد. در نتیجه ماهم زود بیدار شدیم صبحانه خوردیم سه تایی، تا جمع و جور کنیم و یه کم بازی بازی وقت شیر خوردن و چرت نیم‌روز سولین شد. در نتیجه اون خوابید و ما هم خونه رو مرتب کردیم و بعد سه تایی رفتیم برای هم عیدی گرفتیم. بعد هم که هفت سین چیدیم و تر و تمیز و پاکیزه سال رو باهم تحویل کردیم. بعد از سال تحویل موقع خواب سولین بود. سولین که خوابید. بساط سبزی پلو ماهی ردیف شد و دلی از عزا درآوردیم. سال نوی همه مبارک.

یه عالمه عکس

2010-03-03T23:42:00.003+01:00

وب سایت سولین به روز شد. عکس‌های تازه این ماه رو اینجا و عکس‌های ماه پیشش رو اینجا ببینین.

سواری

2010-03-02T23:09:00.002+01:00

جمعه‌ای رفته بودیم خرید آخر هفته. من از کار برگشتنه سولین رو از مهد برداشتم و با سانلی دم سوپرمارکت قرار گذاشتیم. تو مغازه سولین برای اولین بار نشست رو چرخ خرید و کلی ذوق کرد. همون موقع سانلی گفت: پس وقتشه رو دوچرخه‌مون براش صندلی بذاریم.

دوشنبه سانلی برگشتنه از کار رفت سولین رو از مهد برداشت. صندلی بچه رو دوچرخه من جا نمی‌شد یعنی فاصله بین پای من و صندلی سولین اینقدر کم می‌شد که رکاب زدن سخت می‌شد. این شد که چرخ سانلی که بزرگتر بود دونفره شد.

صبح دوشنبه من سولین رو طبق معمول با آغوش بستم به خودم و با چرخ من رفتیم مهد. عصر روی صندلی خودش نشسته بود و کلی ذوق کرده بود. سانلی به من زنگ زد که می‌خوای بیاییم دنبالت تو هم ذوقش رو برای اولین بار ببینی؟

تجربه‌های تازه

2010-02-22T11:55:00.003+01:00

سولین از دی‌شب تو اتاق خودش می‌خوابه. تخت و کمد و بساط پوشک عوض‌کنی‌شو بردیم تو اتاق خودش. یه بیبی‌فون هم تو اتاقش نصب کردیم که خیال خودمونم راحت کرده باشیم. دی‌شب که خیلی با اتاقش حال می‌کرد. خوبم خوابید. دیرتر از روزهای قبل هم بیدار شد صبح. شاید چون سر و صدای زنگ و بیدار شدن ما دیگه مزاحمش نیست. چند ماهی بود که تخت تا صبح می‌خوابید و دیگه وقتش بود که برا خودش استقلالی به هم بزنه. من و سانلی جفتمون دی‌شب حس عجیبی داشتیم.
صبح که سولین رو بردم مهد با صحنه بامزه‌ای مواجه شدم. بچه‌ها همه دور میزغذا نشسته بودن منتظر وعده میوه‌شون. لوتا با دیدن سولین(که حالا باهم خوب دوست شدن) شروع کرد به ذوق کردن. اما نه به روش معمول خودش که می‌شناختم. بلکه به روش سولین! شروع کرد پاهاشو تکون دادن به لبه پایه صندلیش کوبیدن و با ذوق تند تند نفس کشیدن و هه هه گفتن. خلاصه این دوتا دختر معلومه باهم تبادل تجربه می‌کنن!
آها بالاخره جفت دندونای جلو رو فک بالای سولین جوونه زد :)

سولین‌چه بلا

2010-02-12T11:40:00.003+01:00

اتاق سولین اینا تو مهد دوتا سالنه. یکی سه تا پله بالاتر از اون یکی که با یه سرسره دوباره وصل می‌شه به پایینی. اونایی که تاتی تاتی بلد شدن، بیشتر تو سالن بالایی بازی می کنن. اونایی هم که چاردست‌وپا می‌خزن تو سالن پایینیه سرگرم ‌ می‌شن.
دی‌روز خاله مارخو گفت همینجور که سرش گرم کاردستی درست کردن بوده، یهو برگشته دیده سولین‌چه* از پله‌ها رفته بالا!

پی‌نوشت: عصری مربی سولین گفت که امروز خانوم از پله‌ها افتاده پایین. بالاخره هر بالایی یه پایینی داره. حالا گیرم با درد :)
سولین یاد گرفته با چسبوندن و ول کردن زبونش به سقف دهنش صدا دربیاره. مارخو می‌گفت این کارو از هم‌بازیش لوتا یاد گرفته که یک ماه و نیم از سولین بزرگتر‌ه.

*خاله مارخو اسم همه بچه‌هاشو یک جور دیگه صدا می‌کنه. لوتا رو خاله لوتا صدا میکنه، لوکی رو بوفی صدا می‌کنه و....بامزه‌ اینه که پسوند چه تو هلندی هم‌معنی پسوند چه تو فارسیه :)

بازی با بچه‌ها

2010-02-10T12:30:00.003+01:00

شنبه مهمان داشتیم. مهمان‌ها یک پدر و مادر پا به ماه با پسر بچه دو سال و نیمه‌شان بودند.
سولین و پسربچه کلی باهم بازی کردند. یکی می‌دوید و بپر بپر می‌کرد، دیگری چهار دست وپا و جیغ زنان به دنبالش می‌رفت. کلی هم به خودشان دوتا و هم به ما تماشاچی‌های بازیشان خوش گذشت.
گربه‌ها هم از ترس قایم شدند زیر تخت!
طبیعتا اینکه هردوی این بچه‌ها مهدکودک می‌روند و بلدند با دیگران ارتباط برقرار کنند در دوست شدنشان تاثیر داشت. هیچ کدام اهل غریبی کردن و خجالت کشیدن نبودند و توانستند به سرعت مشغول بازی با هم و با پدر و مادرها شوند.
سولین هنوز چندان احساس مالکیتی نسبت به اسباب‌بازی‌هایش نمی‌کند حال آنکه پیش می‌آمد پسربچه ترجیح می‌داد با بعضی از اسباب‌بازی‌های سولین به تنهایی بازی کند :)

شیرینک

2010-02-04T13:24:00.004+01:00

دی روز همینطور که مشغول کار بودم احساس کردم چیزی لای دندان آسیای فک بالا-چپم گیر کرده. خلال را که فرو کردم، تکه شکسته دندانم آمد توی دهنم. اول باورم نشد اما جای خالی آن تکه زیر زبانم تاییدی بود بر اینکه دندانم شکسته. برای دوشنبه هفته آینده وقت دکتر دارم. باید ببینم دلیل ماجرا چه بوده؟ با اینهمه قرص ویتامین و روزی نیم تا یک لیتر شیر بعید می‌دانم ربطی به کاهش میزان کلسیم بدنم داشته باشد. اما از دیروز یاد مامانم می‌افتم که در سن من دندان‌هایش یکی یکی شکست و عاقبت هم کارش به دندان مصنوعی کشید.

سولین دستش را به لبه‌های بلندی‌ها می‌گیرد و حرکت می‌کند. از صندلی به سمت میز، از میز به سمت پارک بازی، از پارک بازی به سمت کاناپه و به تازگی از یک سر کاناپه به سر دیگر آن.
دو سه روزی هم هست که ادا درآوردن یاد گرفته :) می‌تواند مصنوعی بخندد یا چشمانش را تنگ کند و چین به دماغش بیاندازد. زبانش را دور لبانش بکشد. از همه اینها مهم‌تر اینکه دست می‌زند. همچنان گوش موسیقی خوبی دارد و با صدای آواز و موزیک تکانی به خودش می‌دهد و دست می‌زند. فکر می‌کنم شعرخواندن بچه‌ها و دست‌زدنشان در مهد را هم خوب به خاطر سپرده.

حس می‌کنم دلش می‌خواهد آواز بخواند. صداهایی به قول سانلی شبیه ناله درمی‌آورد که ربطی به صداهای مربوط به حرف زدنش ندارد. ناله حاکی از درد و آزردگی هم نیست.

دیگر به تکه‌های درسته غذا و میوه بیشتر علاقه نشان می‌دهد تا به پوره. دور پوره میوه را به کل خط کشیده. کم و بیش یاد گرفته از سر لیوان بنوشد طوری که بیشتر مایعات به دهانش سرازیر شود.

آستانه تحمل دردش بالاتر از حد انتظار ماست. این هم خوب است و هم بد.

شیرین است. شیرین است. شیرین است. ذوق و شوقش وقتی ما را می‌بیند و می‌خواهد به بغلمان بیاید غم و غصه را به کل از ذهنمان دور می‌کند.

ترش دوست دارم

2010-01-29T10:01:00.003+01:00

خاله مارخو یکی از مربی‌های مهدکودک سولین صبحی می‌گفت دیروز سر میز سولین تیکه گلابی بغل‌دستیشو که دو-سه تا دندون بیشتر از سولین داره و می‌تونه میوه قاچ‌شده بخوره از جلوش برداشت و تا تهشو گازگاز کرد و خورد :-) قرار امروز خاله مارخو به سولینک تیکه قاچ شده گلابی بده. تازه می‌گفت سولین ماست ترش از ماست شیرین بیشتر دوست داره و چه حالی می‌کنه با نون پنیر :-)

سولین نه ماهه

2010-01-25T09:34:00.004+01:00

اینقدر در نوشتن عقب مانده‌ام و اینقدر سولین تند تند بزرگ می‌شود که تصمیم گرفتم امروز قبل از نشستن سرکارم اول بنویسم.
سولین به راحتی می‌ایستد. وقتی هم که دستش را به جایی بند کرده و بلند می‌شود، یک دستش را ول می‌کند. اوایل قدری تلو تلو می‌خورد اما حالا قرص و محکم شده. موقع بلند شدن از روی زمین هم اول یک پایش را محکم می‌کوبد روی زمین که خیالش راحت شود سر نمی‌خورد(به خصوص وقتی جوراب پایش باشد) بعد سرپا می‌شود.
موقع حرکت خیلی با دقت است. در این مورد به من نرفته. هنگام چهاردست‌وپا رفتن وقتی به پستی‌بلندی می‌رسد اول نیم‌تنه‌ش را بالا می‌برد بعد پاهایش را بلند می‌کند و دست‌انداز را رد می‌کند.
پری‌روز ناخن گربه‌ها را که می‌خواستیم بگیریم، طبق معمول گربه‌ها خوابیده‌بودند روی زمین و من دست‌وپایشان را گرفته‌بودم و سانلی ناخنشان را می‌چید. سولین که دید گربه‌هایی که همیشه از دستش درمی‌روند روی زمین خوابیده‌اند با ذوق و شادی هجوم آورد طرفشان که بگیرتشان. پسرها از حرص و ترس کلافه شده‌بودند. یقین داشتم ته دلشان فحش آبداری نثارمان می‌کردند! ناخن گرفتن و آرام نگه‌داشتن گربه‌ها و دورنگه داشتن دست سولین ازشان هیچ کارآسانی نبود!
سولین زرده تخم‌مرغ می‌خورد، پاستا می‌خورد، گوجه‌فرنگی می‌خورد، گوشت گوساله می‌خورد، نخود و لوبیا می‌خورد(این دوقلم ازلیست بنشن را گذاشته بودم قدری دیرتر بهش معرفی کنم به خاطر نفاق بودنشان)، فِلا می‌خورد، نان می‌خورد، پنیرمی‌خورد، آب پرتغال و نارنگی می‌خورد. بعلاوه شبانه روز بین هشتصد تا هزار سی سی شیر مادرش را هم می‌خورد.
برنامه غذایی سولین معمولا اینطوری ست: صبح‌ها بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ سی‌سی شیر و سرلاک. بین نه‌ونیم تا ده یک کاسه میوه. ظهر۲۰۰ سی‌سی شیر. بعد از ظهر یک ورقه نان و پنیر، ماست یا فلا و۱۵۰ تا ۲۰۰ سی سی شیر. دم غروب شام شامل انواع سبزیجات، غلات و گوشت. شب ۲۰۰ سی‌سی شیر. آخر شب۲۰۰ سی‌سی شیر و سرلاک. تازگی شب‌ها ساعت هفت می‌خوابد. ما دوبار در حین خواب تا وقتی خودمان بخوابیم شیرش می‌دهیم. اگر حالش خوب باشد تا صبح حول و حوش هشت می‌خوابد.
برای درست کردن شام سولین اول نخود و لوبیا را می‌گذارم یک روز خیس بخورد. یکی دو تکه گوشت سردست را با یک ورقه پیاز و یک دانه برگ بو و چهار پنج تا دانه نخود وچهار پنج تا دانه لوبیا می‌گذارم خوب بپزد. بعد یک قسمت از فیله مرغ را به همراه ده دوازده تا عدس یا لوبیا چشم بلبلی یا باقالی زرد(مخصوص دم‌پختک)، چهارتا دانه پاستا یا ده پانزده دانه برنج(هربار یک نوعش: باسمتی، ریسوتو، سیاه، زرد) یا بلغوریا گندم یا جو با دوتا ساقه جعفری و گشنیز و یکی دو برگ باسیلیکوم یا نعناع تازه(اگر دم دست نباشد سبزیجات خشک معطر ایتالیایی یا ایرانی) و گاهی هم چند ساقه اسفناج اضافه می‌کنم. روی در قابلمه هم یک آبکش می‌گذارم که با بخار این مواد یکی دو ورقه هویج، یک قطعه کدوحلوایی، گاهی اوقات یک قطعه کوچولو شلغم، یک گل کوچک گل‌کلم و بروکلی و گاهی هم سیب‌زمینی شیرین یا قرمز یا بنفش، گاهی لوبیاسبز، گاهی کرفس و... اضافه می‌کنم. هرکدام از این مواد را یک بار به تنهایی قبلا به سولین معرفی کرده‌ام و هربار که بخواهم ماده جدیدی معرفی کنم آن را به ترکیبی از این مجموعه اضافه می‌کنم و دو سه روز صبر می‌کنم تا واکنش بدنش را نسبت به غذای تازه بسنجم. غذا که آماده شد، با گوشت‌کوب برقی پوره می‌کنم. معمولا برای دو وعده غذا آماده می‌کنم و گاهی موقع له ‌کردن یک قطعه آووکادو هم برای تغییر ذايقه اضافه می‌کنم. برای میوه هم معمولا نصف موز، یک ورقه سیب، یک ورقه گلابی، اگر دم دست باشد قدری انبه یا هر میوه نرم دیگری را باهم له می‌کنیم. تازگی قاشق را خودش از دستمان می‌گیرد و انصافا هم خوب خودش می‌گذارد دهانش.
فردا روز چک‌آپ است. فکر کنم ده کیلو شده ‌باشد.
بانو امروز وارد نه ماهگی شد. چندتا عکس تازه توی وبسایتش گذاشته‌ام.